alupas.eu

Jak wykazuję emisje CO2 na tonę aluminium?

CO2 na tonę wynika z dwóch odrębnych ścieżek, a nie z jednej metody

Emisje CO2 na tonę aluminium są obecnie widoczne za pośrednictwem dwóch różnych systemów, a te dwie ścieżki nie przebiegają równolegle. Pierwszą ścieżką jest mechanizm dostosowania emisji dwutlenku węgla na granicach (CBAM, Rozporządzenie (UE) 2023/956): wymaga on od importerów aluminium spoza UE zgłaszania emisji wbudowanych na tonę, co już się odbywa. Drugą ścieżką jest cyfrowy paszport produktu na podstawie ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781): dotyczy to informacji środowiskowych, które mają znaleźć się w przyszłości w paszporcie produktów aluminiowych, w tym danych dotyczących CO2, ale dokładna metoda obliczania i pomiaru dla tego musi być jeszcze ustalona dla każdej grupy produktów. Kto chce teraz wykazać CO2 na tonę, robi to na podstawie systematyki CBAM dotyczącej importu lub na podstawie własnych obliczeń zgodnych z uznanymi metodami — obowiązkowa, jednolita metoda cyfrowego paszportu produktu dla aluminium nie istnieje jeszcze.

Dla kogo dotyczy to i czego to nie dotyczy

Obowiązek CBAM dotyczy przede wszystkim importerów: ci, którzy importują aluminium spoza UE, mają do czynienia z obowiązkiem zgłaszania emisji wbudowanych tego produktu. Jest to inne podejście niż cyfrowy paszport produktu, który skierowany jest do producentów i importerów wprowadzających produkty na rynek UE i którzy wkrótce — gdy zasady dotyczące aluminium wejdą w życie — będą musieli dołączać paszport zawierający informacje środowiskowe. Ten tekst nie dotyczy dokładnego wzoru obliczeniowego dla emisji CBAM, ani tego, jak konkretny czytelnik powinien mierzyć swój proces produkcyjny: wynika to z samych przepisów wykonawczych CBAM, a dla paszportu produktu z jeszcze mającej być opublikowanej aktu delegowanego. To, co jest tutaj przedmiotem rozpatrzenia, to pytanie, jaki framework istnieje obecnie i jaki framework będzie konieczny.

Od kiedy to musi być wdrażane i co obowiązuje do tego czasu

CBAM jako rozporządzenie jest już w mocy, a obowiązek zgłaszania emisji wbudowanych już obowiązuje; dokładna faza, w której znajduje się importer (zgłaszanie czy też faktycznie rozliczanie) wynika z samego tekstu Rozporządzenia (UE) 2023/956. W przypadku cyfrowego paszportu produktu aluminium jest inaczej: artykuł 39 ESPR stanowi, że metody badań, pomiarów i obliczeń są ustalane dla każdej grupy produktów, ale dla aluminium akt delegowany nie został jeszcze opublikowany. Data, od której będzie to obowiązkowe dla aluminium, nie jest zatem ustalona. Do czasu opublikowania tego aktu nie obowiązuje żadna wstępnie przepisana metoda prawna dla CO2 na tonę w ramach paszportu produktu — obowiązuje jednak istniejący obowiązek CBAM dla tych, którzy importują.

Co to oznacza w praktyce, krok po kroku

Ci, którzy mają już do czynienia z tym pytaniem, najpierw sprawdzają, czy ma miejsce import aluminium spoza UE: w tym przypadku droga przebiega przez CBAM, a emisje CO2 wbudowane na tonę są już częścią obowiązku zgłaszania, który jest w toku. Producenci lub przetwórcy aluminium w Unii Europejskiej, którzy przygotowują się do cyfrowego paszportu produktu, powinni teraz zebrać dane dotyczące zużycia energii, pochodzenia surowców i procesu produkcyjnego na tonę — nie dlatego, że jest to już gdzieś obowiązkowe dla paszportu, ale dlatego, że te dane stanowią podstawę, gdy metoda dla aluminium zostanie opublikowana. Trzecim krokiem jest śledzenie oficjalnych publikacji: zarówno przepisy wykonawcze w ramach CBAM, jak i akt delegowany w ramach ESPR pojawiają się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a dopiero wtedy będzie jasne, jaka dokładnie metoda obliczeniowa będzie obowiązywać dla paszportu produktu. Do tego czasu zastosowanie już uznanej metodyki — takiej jak CBAM, w zakresie, w jakim ma zastosowanie — jest najbardziej oczywistym krokiem przejściowym, bez gwarancji, że ta sama metoda będzie następnie przepisana dla paszportu.

Źródło: rozporządzenie CBAM i artykuł 39 ESPR

Obowiązek raportowania emisji wbudowanych przy imporcie wynika bezpośrednio z Rozporządzenia (UE) 2023/956, które ustanawia mechanizm dostosowania emisji na granicach i wskazuje aluminium jako jedną z zainteresowanych kategorii produktów. Przyszła metoda danych CO2 w cyfrowym paszporcie produktu wynika z artykułu 39 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR), który stanowi, że metody badań, pomiarów i obliczeń są ustalane dla każdej grupy produktów w drodze aktu delegowanego — akt ten dla aluminium nie został jeszcze opublikowany.

Kto chce teraz podjąć konkretne działania, powinien najpierw sprawdzić, czy jego sytuacja podlega obowiązkowi raportowania CBAM (w przypadku importu spoza UE), a następnie już teraz dokumentować dane produkcyjne i energetyczne na tonę, aby te dane były gotowe, gdy metoda cyfrowego paszportu produktu dla aluminium zostanie opublikowana.

Na czym to jest oparte

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Emisja CO₂ na tonę aluminium to liczba pojawiająca się w wielu miejscach, z których każde ma własne ramy i własne obciążenie dowodowe. Dla produktowego paszportu cyfrowego i dla CBAM obowiązują inne zasady, inne formularze i na dzień dzisiejszy również brak ostatecznej metodyki obliczeniowej dla samego paszportu. To sprawia, że temat jest mylący, ale obowiązki można rozłożyć na składniki.

Obliczenie zgodnie z ustaloną metodą

W przypadku produktowego paszportu cyfrowego pomiary i obliczenia nie mogą być wybierane dowolnie: artykuł 39 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) stanowi, że testowanie, pomiary i obliczenia prowadzone są zgodnie z metodami ustalonymi dla danego składnika produktu. W przypadku aluminium metoda ta dla CO₂ na tonę nie została jeszcze opublikowana. W praktyce dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to, że własna metodyka obliczeniowa — niezależnie od tego, jak starannie została opracowana — będzie musiała zostać zastąpiona, gdy dostępna będzie metodyka urzędowa. Ci, którzy już teraz prowadzą księgowość gazów cieplarnianych, na przykład dla klienta lub dla CBAM, powinni przechowywać te liczby i powiązane dane źródłowe oddzielnie, aby późniejsza zmiana na metodykę urzędową nie oznaczała konieczności ponownego zebrania wszystkich danych. Więcej informacji o statusie tej metody znajduje się na stronie dotyczącej metody, za pomocą której mierzone są wartości paszportu.

Wykazanie pochodzenia liczby

Liczba CO₂ na tonę jest użyteczna tylko wtedy, gdy jasne jest, skąd pochodzi: z której fabryki, jakiego procesu, jakiego miksu energetycznego. Dla przedsiębiorstwa, które kupuje i przetwarza aluminium, oznacza to, że pochodzenie liczby — nie tylko sama liczba — musi być dokumentowane. W przypadku aluminium emisja na tonę różni się znacznie między aluminium pierwotnym (elektroliza) a aluminium przetwarzanym (topienie), i te dwa nie mogą być mieszane w jedną średnią bez wyjaśnienia, jak ta średnia jest skonstruowana. Dotyczy to również pytania, ile materiału przetwarzanego znajduje się w partii; te dwie liczby — CO₂ na tonę i udział aluminium przetwarzanego — są ze sobą powiązane i często zadawane w jednym wdechu. Zobacz również jak wykazywany jest udział aluminium przetwarzanego.

CBAM jako osobna, już istniejąca ścieżka

Poza paszportem produktowym CBAM już istnieje: Rozporządzenie (UE) 2023/956 zobowiązuje deklaranta przy imporcie aluminium z poza UE do zgłoszenia wbudowanych emisji gazów cieplarnianych. Dla przedsiębiorstwa importującego aluminium nie jest to zatem przyszły obowiązek, ale obowiązek bieżący. Liczby opracowywane dla CBAM — na tonę, na kategorię produktu, na instalację pochodzenia — niekoniecznie są tym samym liczbami, które trafią do paszportu produktowego, ponieważ systemy zostały opracowane niezależnie od siebie, ale powiązane dane źródłowe (zużycie energii, dane procesowe producenta) są często możliwe do ponownego wykorzystania. To, czego dokładnie CBAM wymaga i dla kogo, jest wyjaśnione na stronie dotyczącej strony dotyczącej CBAM i aluminium.

Różnica między dokumentem i paszportem

Dla przedsiębiorstwa, które już commissioning obliczenie CO₂ — dla klienta, dla raportu zrównoważonego rozwoju, dla CBAM — rozróżnienie między tym, co pozostaje wewnętrzne, a tym, co wkrótce będzie publiczne w paszporcie, jest istotne. Paszport pokazuje ustaloną liczbę zgodnie z ustaloną metodą; powiązany model obliczeniowy, założenia i dane źródłowe pozostają poza tym. To właśnie rozróżnienie między dokumentem technicznym a produktowym paszportem cyfrowym jest dokładnie tym, na czym utknie wiele przedsiębiorstw, i jest wyjaśnione na stronie dotyczącej strony dotyczącej różnicy między dokumentem technicznym a paszportem.

Gdzie w praktyce się nie udaje

Dostawca dostarcza jedną liczbę CO₂ na tonę dla całej rocznej produkcji, podczas gdy ta produkcja składa się częściowo z aluminium pierwotnego i częściowo z aluminium przetwarzanego. Liczba średnia nie jest wtedy możliwa do powiązania z konkretną partią, a w przypadku żądania uzasadnienia nie dostępny jest podział na składniki.

Inny scenariusz: przedsiębiorstwo używa dla karty produktu tej samej wartości CO₂, którą podało również dla CBAM, bez sprawdzenia, czy zakres i zasady obliczeniowe się pokrywają. CBAM stosuje własną metodykę do emisji wbudowanych przy imporcie; nie jest ona bez zastrzeżeń zamienna z metodą, którą później ustali się dla karty produktu.

Trzecia sytuacja: importer półproduktów aluminiowych przejmuje wartość CO₂ zagranicznego producenta bez dokumentów źródłowych i nie może na żądanie dowodu przedłożyć nic więcej niż wiadomość e-mail lub wiersz na ofercie.

Czwarta sytuacja: przedsiębiorstwo samo oblicza wartość CO₂ za pomocą własnego modelu obliczeniowego, zakładając, że będzie go można automatycznie przenieść do karty produktu. Gdy tylko zostanie opublikowana oficjalna metoda zgodnie z artykułem 39 rozporządzenia ESPR, okazuje się, że własne podejście w niektórych aspektach odbiega, a wartość trzeba będzie przebudować — czego można byłoby uniknąć, przechowując dane źródłowe w ustrukturyzowany sposób od samego początku.

Piąta: przedsiębiorstwo uważa, że wartość CO₂ stanowi tajemnicę handlową i nie chce jej ujawniać stronie, która kartę produktu opracowuje, podczas gdy nie jest jasne, która część tej informacji będzie w przyszłości dostępna publicznie, a która może pozostać zastrzeżona. Ta ocena wiąże się z pytaniem, czy dane wrażliwe biznesowo dotyczące aluminium powinny być ujawniane publicznie, i różni się od kwestii tego, kto może dane z karty produktu przeglądać, na którą odpowiedź udziela się w: stronie dotyczącej tego, kto może przeglądać dane z karty produktu.

Co można dokumentować

  • Na partię lub seriię produkcyjną: wartość CO₂ na tonę wraz wskazaniem zastosowanej metody obliczeniowej lub narzędzia i jego wersji.
  • Źródło wartości: fabryka, linia produkcyjna, oraz czy chodzi o aluminium pierwotne czy przetworzone, czy o stosunek mieszanki.
  • Dane źródłowe, na których bazuje wartość: zużycie energii, miks energetyczny, dane procesowe producenta — przechowywane osobno od samej wartości końcowej.
  • W przypadku importowanego aluminium: raportowanie CBAM oraz powiązane dane zagranicznego producenta lub instalacji.
  • Adnotacja do każdej wartości wskazująca, czy jest przeznaczona do raportowania CBAM, do zapytania klienta, czy do przyszłego użytku w karcie produktu, aby nie pomylić zakresu i metody.
  • Odsyłacz do stopu i oznaczenia EN-AW odpowiedniej partii, ponieważ wartości CO₂ mogą różnić się w zależności od stopu; patrz: jak stop i oznaczenie EN-AW są ustalane.

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka 2026-08-22. Coś nie gra? Powiadom nas — korekty mają pierwszeństwo.