Πώς αποδεικνύω τις εκπομπές CO2 ανά τόνο αλουμινίου;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Η εκπομπή CO₂ ανά τόνο αλουμινίου είναι ένα στοιχείο που εμφανίζεται σε πολλές θέσεις, καθεμία με δικό της πλαίσιο και δικό της βάρος απόδειξης. Για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και για το CBAM ισχύουν διαφορετικοί κανόνες, διαφορετικές φόρμες, και επί του παρόντος ούτε μία οριστική μέθοδος υπολογισμού για το ίδιο το διαβατήριο. Αυτό κάνει το θέμα συγκεχυμένο, αλλά οι υποχρεώσεις μπορούν να αναλυθούν.

Ένας υπολογισμός σύμφωνα με μία καθορισμένη μέθοδο

Για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος ισχύει ότι οι μετρήσεις και οι υπολογισμοί δεν μπορούν να επιλεγούν ελεύθερα: το άρθρο 39 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) προβλέπει ότι οι δοκιμές, οι μετρήσεις και οι υπολογισμοί πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που έχουν καθοριστεί για το συγκεκριμένο στοιχείο προϊόντος. Για το αλουμίνιο, η μέθοδος για το CO₂ ανά τόνο δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί. Στην πράξη, αυτό σημαίνει για μία επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους ότι μία δική της μέθοδος υπολογισμού — όσο προσεκτικά κι αν διατυπωθεί — θα πρέπει να αντικατασταθεί μόλις η επίσημη μέθοδος είναι διαθέσιμη. Όποιος ήδη εργάζεται με λογιστική αερίων θερμοκηπίου, για παράδειγμα για έναν πελάτη ή για το CBAM, θα κάνει καλά να φυλάξει αυτά τα στοιχεία και τα υποκείμενα δεδομένα πηγής χωριστά, έτσι ώστε μία μεταγενέστερη μετατροπή στην επίσημη μέθοδο να μην σημαίνει ότι όλα πρέπει να συλλεχθούν ξανά. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση αυτής της μεθόδου βρίσκονται στη σελίδα σχετικά με τη μέθοδο με την οποία μετρούνται οι τιμές για το διαβατήριο.

Απόδειξη της προέλευσης του στοιχείου

Ένα στοιχείο CO₂ ανά τόνο είναι χρησιμοποιήσιμο μόνο εάν είναι σαφές από πού προέρχεται: από ποιό εργοστάσιο, ποιά διαδικασία, ποιό ενεργειακό μίγμα. Για μία επιχείρηση που αγοράζει και επεξεργάζεται αλουμίνιο, αυτό σημαίνει ότι η προέλευση του στοιχείου — όχι μόνο το ίδιο το στοιχείο — πρέπει να καταγραφεί. Στο αλουμίνιο, η εκπομπή ανά τόνο διαφέρει πολύ μεταξύ πρωτογενούς αλουμινίου (ηλεκτρόλυση) και ανακυκλωμένου αλουμινίου (τήξη), και αυτά τα δύο δεν πρέπει να αναμιχθούν σε έναν μέσο όρο χωρίς να είναι σαφές πώς έχει κατασκευαστεί αυτός ο μέσος όρος. Αυτό αγγίζει επίσης το ερώτημα πόση ανακυκλωμένη ύλη υπάρχει σε ένα κυμάτιο· αυτά τα δύο στοιχεία — CO₂ ανά τόνο και το ποσοστό ανακυκλωμένου αλουμινίου — ανήκουν το ένα στο άλλο και ζητούνται συχνά με έναν λόγο. Δείτε επίσης πώς αποδεικνύεται το ποσοστό ανακυκλωμένου αλουμινίου.

Το CBAM ως ξεχωριστή, ήδη υπάρχουσα διαδρομή

Ανεξάρτητα από το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, το CBAM υπάρχει ήδη: ο Κανονισμός (ΕΕ) 2023/956 υποχρεώνει έναν εξαγγέλλοντα κατά την εισαγωγή αλουμινίου από έξω της ΕΕ να δηλώνει τις ενσωματωμένες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Για μία επιχείρηση που εισάγει αλουμίνιο, αυτό είναι επομένως όχι μία μελλοντική υποχρέωση αλλά μία τρέχουσα. Τα στοιχεία που καταρτίζονται για το CBAM — ανά τόνο, ανά κατηγορία προϊόντος, ανά εγκατάσταση προέλευσης — δεν είναι αυτόματα τα ίδια στοιχεία που θα είναι σύντομα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος, επειδή τα συστήματα έχουν ρυθμιστεί ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, αλλά τα υποκείμενα δεδομένα πηγής (κατανάλωση ενέργειας, δεδομένα διαδικασίας του παραγωγού) είναι συχνά επαναχρησιμοποιήσιμα. Τι ακριβώς ζητά το CBAM και για ποιόν, αναπτύσσεται στη σελίδα σχετικά με τη σελίδα σχετικά με το CBAM και το αλουμίνιο.

Διάκριση μεταξύ αρχείου και διαβατηρίου

Για μία επιχείρηση που ούτως ή άλλως κάνει ένα υπολογισμό CO₂ — για έναν πελάτη, για μία έκθεση βιωσιμότητας, για το CBAM — η διάκριση μεταξύ αυτού που παραμένει εσωτερικό και αυτού που σύντομα θα είναι δημόσιο στο διαβατήριο είναι σχετική. Το διαβατήριο παρουσιάζει ένα καθορισμένο στοιχείο σύμφωνα με μία καθορισμένη μέθοδο· το υποκείμενο μοντέλο υπολογισμού, οι υποθέσεις και τα δεδομένα πηγής παραμένουν έξω. Η διάκριση αυτή μεταξύ του τεχνικού αρχείου και του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος είναι ακριβώς εκεί όπου πολλές επιχειρήσεις τρέχουν σταθμό, και εξηγείται στη σελίδα σχετικά με τη σελίδα σχετικά με τη διαφορά μεταξύ τεχνικού αρχείου και διαβατηρίου.

Πού τα πράγματα παίρνουν λάθος στην πράξη

Ένας προμηθευτής παρέχει ένα στοιχείο CO₂ ανά τόνο για ολόκληρη την ετήσια παραγωγή, ενώ αυτή η παραγωγή αποτελείται εν μέρει από πρωτογενές και εν μέρει από ανακυκλωμένο αλουμίνιο. Το μέσο στοιχείο δεν είναι τότε ανιχνεύσιμο σε ένα συγκεκριμένο κυμάτιο, και όταν υπάρχει αίτημα για τεκμηρίωση, δεν υπάρχει διάσπαση διαθέσιμη.

Ένα άλλο σενάριο: μια εταιρεία χρησιμοποιεί για το προϊόν-διαβατήριό της την ίδια τιμή CO₂ που έχει δηλώσει και για το CBAM, χωρίς να ελέγχει αν το πεδίο εφαρμογής και οι κανόνες υπολογισμού συμφωνούν. Το CBAM υπολογίζει με τη δική του μεθοδολογία για τις ενσωματωμένες εκπομπές κατά την εισαγωγή· αυτή δεν είναι χωρίς περιορισμούς δυνατή να ανταλλαγεί με μια μέθοδο που θα καθοριστεί αργότερα για το διαβατήριο.

Μια τρίτη περίπτωση: ένας εισαγωγέας ημιέτοιμων προϊόντων αλουμινίου αναλαμβάνει το CO₂-ψηφίο του ξένου παραγωγού χωρίς έγγραφα πηγής, και όταν του ζητηθεί απόδειξη, δεν μπορεί να υποβάλει τίποτα που υπερβαίνει ένα e-mail ή μια γραμμή σε μια προσφορά.

Μια τέταρτη περίπτωση: μια εταιρεία υπολογίζει μόνη της μια τιμή CO₂ με ένα δικό της μοντέλο υπολογισμού, υποθέτοντας ότι αυτό μπορεί αργότερα να μεταφερθεί αυτόματα στο προϊόν-διαβατήριο. Μόλις η επίσημη μέθοδος σύμφωνα με το άρθρο 39 του ESPR δημοσιευθεί, διαπιστώνεται ότι η δική της προσέγγιση διαφέρει σε ορισμένα σημεία, και το ψηφίο πρέπει να ανακατασκευαστεί — κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί αν τα δεδομένα πηγής φυλάσσονταν δομημένα από την αρχή.

Μια πέμπτη: μια εταιρεία νομίζει ότι το CO₂-ψηφίο είναι ένα εμπιστευτικό εμπορικό απόρρητο και δεν θέλει να το μοιραστεί με το μέρος που συντάσσει το διαβατήριο, ενώ είναι ασαφές ποιο μέρος αυτών των πληροφοριών θα γίνει δημόσιο και ποιο μέρος μπορεί να παραμείνει προστατευμένο. Αυτή η εξέταση ανήκει στο ερώτημα αν οι ευαίσθητες δεδομένα των εταιρειών σχετικά με το αλουμίνιο πρέπει να δημοσιοποιηθούνκαι είναι κάτι διαφορετικό από το ερώτημα ποιος μπορεί να δει τα δεδομένα, το οποίο απαντάται στην σελίδα σχετικά με το ποιος μπορεί να δει ποια δεδομένα από το προϊόν-διαβατήριο.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ανά μέρος ή παραγωγική παρτίδα: το CO₂-ψηφίο ανά τόνο, με αναφορά της χρησιμοποιηθείσας μεθόδου υπολογισμού ή εργαλείου και της έκδοσης αυτής.
• Η προέλευση του ψηφίου: εργοστάσιο, γραμμή παραγωγής, και αν πρόκειται για πρώτο ή ανακυκλωμένο αλουμίνιο, ή ένα μίγμα αναλογιών.
• Τα δεδομένα πηγής στα οποία βασίζεται το ψηφίο: κατανάλωση ενέργειας, ενεργειακό μίγμα, δεδομένα διεργασιών του παραγωγού — φυλασσόμενα χωριστά από το τελικό ψηφίο αυτό.
• Για εισαγόμενο αλουμίνιο: η αναφορά CBAM και τα υποκείμενα δεδομένα του ξένου παραγωγού ή της εγκατάστασης.
• Μια σημείωση σε κάθε ψηφίο αν προορίζεται για CBAM, για ένα ερώτημα πελάτη, ή για μελλοντική χρήση στο προϊόν-διαβατήριο, ώστε το πεδίο εφαρμογής και η μέθοδος να μην συγχέονται.
• Μια παραπομπή στη κράμα και στην ονομασία EN-AW του εν λόγω μέρους, επειδή τα CO₂-ψηφία μπορεί να διαφέρουν ανά κράμα· βλ. πώς καθορίζεται η κράμα και η ονομασία EN-AW.