w jakim języku muszą być dane w passaporcie produktu
Reguła języka nie jest jeszcze ostatecznie ustalona
ESPR w tym momencie nie określa na podstawie stałej listy, w jakim języku lub językach dokładnie musi być sporządzony cyfrowy paszport produktu aluminium. Artykuł 10 Rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR) opisuje wymagania, którym paszport jako całość musi spełniać — dostępność, struktura, połączenie z nośnikiem danych — ale konkretny wybór języka zostanie opracowany w akcie delegowanym dla każdej grupy produktów. W przypadku aluminium ten akt jeszcze nie istnieje. Nie oznacza to, że język jest tematem, który można dowolnie wypełnić: cel paszportu — aby użytkownik, nabywca na rynku lub organ nadzoru mogły zrozumieć dane — jest już ustalony w artykułach 5–7 ESPR, które dotyczą wymogów informacyjnych, którym musi odpowiadać produkt. Dokładne przepisy dotyczące języków następują później.
Dla kogo to dotyczy i co pozostaje otwarte
Ten temat dotyczy każdej strony, która wprowadza na rynek europejski produkty lub półfabrykaty z aluminium i musi wkrótce dostarczyć paszport: producentów profili, odlewni, producentów aluminium opakowaniowego i importerów, którzy wprowadzają te produkty do UE. Chodzi tu konkretnie o język zawartości samego paszportu — nie o język na przykład instrukcji, informacji bezpieczeństwa lub dokumentów umownych, które mogą podlegać innym przepisom. Nie chodzi też o pytanie, które dokładnie dane muszą się w nim znaleźć; opisane jest to na stronie o które dane znajdują się w paszporcie produktu aluminium. Wybór języka jest odrębną kwestią, którą musi uregulować akt delegowany dla aluminium, i może się różnić między grupami produktów — ESPR jest rozporządzeniem ramowym wypełnianym w poszczególnych sektorach.
Co już można przewidzieć: logika paszportu wskazuje na zrozumiałość dla stron, które go konsultują. Paszport dostępny tylko dla osób mówiących językiem kraju produkcji nie pasuje do systemu, który ma funkcjonować na całym rynku wewnętrznym — od konsumenta do organu nadzoru do recyklera. To rozumowanie na podstawie celu artykułu 10, a nie cytat z ustalonej listy języków.
Kiedy to będzie ustalone i co obowiązuje do tego czasu
Stała data dla aktu delegowanego zawierającego przepisy dotyczące języków dla aluminium jeszcze nie istnieje. Co jest ustalone, to że akt ten jest częścią planu pracy ESPR na lata 2025–2030 i oczekuje się, że zostanie opublikowany w 2027 r. — jest to oczekiwanie, nie zobowiązanie. Gdy tylko akt ten zostanie oficjalnie przyjęty, niniejsza strona zostanie zaktualizowana o rzeczywiste przepisy dotyczące języków. Do tego czasu artykuł 10 ESPR stanowi ogólne ramy, w które przepisy muszą się mieścić, ale sam tekst nie wymienia żadnego konkretnego języka lub języków dla aluminium.
Co przedsiębiorca może z tym zrobić praktycznie
Czekanie na akt delegowany, zanim będzie ustalony wybór języka, jest jedyną uzasadnioną drogą w świetle dostępnych obecnie informacji — wybranie języka na podstawie założenia może wymagać dostosowania, gdy tylko przepisy zostaną opublikowane. Co już teraz warto zrobić: uporządkować dane, które wkrótce będą w paszporcie, w formę, którą łatwo przetłumaczyć lub dostosować, aby zmiana języka później nie wymagała restrukturyzacji całego zestawu danych. Pomyśl o ustaleniu stopu i oznaczenia EN-AW zgodnie z systemem, który nie zależy od jednego języka — zobacz stronę o jak ustalić stop i oznaczenie EN-AW — i o przejrzystym udokumentowaniu pochodzenia i składu, aby późniejsze tłumaczenie nie wiązało się z ponowną oceną merytoryczną. Warto też już teraz sprawdzić, kto będzie miał dostęp do której części paszportu, opisane na stronie o kto może przeglądać które dane z cyfrowego paszportu produktu, ponieważ odbiorca docelowa pola danych częściowo określa, jak krytyczny jest wybór języka dla tego pola — informacje publiczne są bardziej wrażliwe niż pole techniczne konsultowane tylko przez wyspecjalizowane strony.
Źródło: artykuł 10 oraz artykuły 5-7 ESPR
Artykuł 10 rozporządzenia (UE) 2024/1781 (ESPR) określa ogólne wymogi dotyczące cyfrowej karty produktu, w tym dostępność i strukturę danych, ale nie reguluje wyboru języka konkretną listą. Artykuły 5-7 tego samego rozporządzenia opisują wymogi projektowania ekologicznego i wymogi informacyjne w sensie ogólnym, z czego wynika zamiar zrozumiałości dla zaangażowanych stron. Konkretne wdrożenie — w tym ewentualny przepis dotyczący języka dla aluminium — wynika z aktu delegowanego, który musi być jeszcze przyjęty dla tej grupy produktów, będąc częścią planu pracy ESPR na lata 2025-2030.
Kto chce teraz przystąpić do przygotowań, powinien zacząć od danych, które i tak muszą być zbierane — takich jak emisja CO2, zawartość materiału pochodzącego z recyklingu i informacje o stopach — i dokumentować je w taki sposób, aby późniejszy wybór języka nie wprowadzał istotnych zmian. Gdy tylko akt delegowany dotyczący aluminium zostanie opublikowany, przepis dotyczący języka będzie tutaj podany.
Na czym to jest oparte
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuł 10 (wymagania dotyczące paszportu produktu cyfrowego)
- Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), artykuły 5 do 7 (wymogi dotyczące ekodesynu, wymogi dotyczące wydajności i informacji)
Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam ufać.
Co konkretnie musisz zrobić
Co się od ciebie oczekuje
ESPR reguluje w artykule 10, co technicznie i merytorycznie musi znajdować się w cyfrowej karcie produktu, ale dotyczące języka, w którym dane będą ostatecznie wyświetlane użytkownikowi, nie ma w samym rozporządzeniu żadnego konkretnego przepisu. To nie jest przypadek ani przeoczenie: kwestię języka w systematyce ESPR zwykle rozpatruje się poprzez akty delegowane dla poszczególnych grup produktów, jak wskazują także artykuły 5-7 ESPR, że dokładne wymogi informacyjne i wydajnościowe będą opracowywane dla poszczególnych kategorii produktów. Dla aluminiowych wyrobów hutniczych tego aktu delegowanego jeszcze nie ma, a zatem przepis dotyczący języka również nie jest jeszcze ustalony.
To nie oznacza, że nie ma nic do powiedzenia na temat tego, jak przedsiębiorstwo może się do tego przygotować. Kilka praktycznych linii wytycznych można już teraz wytyczać.
Rejestrowanie danych w postaci możliwej do ponownego wykorzystania, niezależnej od języka
Coś, co można zrobić teraz: rejestrować dane dotyczące stopu, składu i pochodzenia w taki sposób, aby nie były związane z jednym językiem. Kody, liczby i standaryzowane oznaczenia (takie jak oznaczenie EN-AW, patrz jak rejestrujesz stop i oznaczenie EN-AW) są z natury niezależne od języka. Pola tekstu wolnego — objaśnienie obróbki powierzchni, uwaga na temat pochodzenia złomu — nie są. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników jest to przede wszystkim kwestia dyscypliny we własnej administracji: gdzie to możliwe, używać kodu lub normy zamiast własnego opisu, aby tłumaczenie później było mniej pracochłonne.
Wbudowanie wielojęzyczności w dokumencie źródłowym, a nie dopiero przy publikacji
Przedsiębiorstwa działające w wielu państwach członkowskich powinny praktycznie rzecz biorąc już teraz rozważyć, które dane powinny być dostarczane w wielu językach. Dotyczy to w szczególności informacji objaśniającej, a nie podstawowych danych, takich jak udział materiału pochodzącego z recyklingu (patrz jak wykazywany jest udział aluminium przetwarzanego) lub emisja CO2 na tonę (patrz sposobu wykazywania emisji CO2 na tonę aluminium), które zwykle są przedstawiane jako liczby. Dla mniejszego przedsiębiorstwa oznacza to przede wszystkim: przy opracowywaniu dokumentacji technicznej już teraz wziąć pod uwagę, że część z niej kiedyś musi być dostępna w wielu językach, zamiast odkryć to dopiero później.
Rozróżnienie między techniczny plikiem i tym, co pojawia się w karcie
Język wewnętrznego dossier technicznego i język widocznego publicznie pasportu to dwie różne kwestie. Dossier techniczne jest często opracowywane w języku roboczym przedsiębiorstwa lub fabryki; to, co pojawia się w paszporcie, jest przeznaczone dla szerszej publiczności — od organu nadzoru po odbiorcy w innym państwie członkowskim. Różnica między tymi dwoma dokumentami i powód, dla którego nie są dosłownie identyczne, opisana jest na stronie dotyczącej różnicy między dossierm technicznym a cyfrowym pasportem produktu. W kwestii języka szczególnie istotne jest to, że przedsiębiorstwo nie powinno być zaskoczone myślą, że pasport automatycznie pojawi się w tym samym języku co wewnętrzne dossier.
Gdzie w praktyce się nie udaje
Kilka sytuacji, w których kwestia języka w praktyce powoduje zamieszanie, chociaż ostateczna zasada nie jest jeszcze ustalona:
Producent dostarcza profile odbiorcom w trzech państwach członkowskich i zakłada, że jedna wersja językowa objaśnień technicznych wystarczy, ponieważ odbiorca i tak czyta po angielsku. To jest założenie dotyczące tego, co organ nadzoru lub użytkownik końcowy w innym państwie członkowskim zaakceptuje, a nie coś, w sprawie czego istnieje już pewność.
Importer aluminium opakowaniowego dosłownie przejmuje tekst źródłowy od zagranicznego dostawcy w paszporcie, w tym pola tekstu wolnego dotyczące obróbki powierzchni (patrz czy obróbka powierzchni powinna być zgłaszana), bez przeprowadzenia tłumaczenia lub sprawdzenia treści. W przypadku wątpliwości dotyczących tego, co może być potrzebne odbiorcy, rozróżnienie między tym, co musi znaleźć się w treści pasportu i w jakim języku, to dwie odrębne kwestie, które niekoniecznie się pokrywają.
Odlewnia zleca opracowanie danych pasportu usługodawcy i zakłada, że ten usługodawca zajmie się tłumaczeniem, bez formalnego ustalenia tego kwestii. Gdy nie zostanie to uzgodnione, pojawia się luka między oczekiwaniami a tym, co zostanie dostarczone.
Przedsiębiorstwo zakłada, że ponieważ obowiązki CBAM (patrz co CBAM oznacza dla importu aluminium) są realizowane w określonym języku, to samo automatycznie dotyczy pasportu produktu. Są to dwa różne przepisy z własnymi ramami, a wybór języka w jednym systemie nie mówi nic o drugim.
Przedsiębiorstwo opracowuje pola tekstu wolnego dotyczące informacji o naprawie (patrz czy informacje o naprawie i pozostałościach muszą być zawarte w paszporcie) w nieformalnym, silnie wewnętrznym stylu biznesowym, co utrudnia późniejsze tłumaczenie, ponieważ terminy specjalistyczne i skróty nie są dosłownie tłumaczalne.
Co można dokumentować
Przygotowując się na działanie delegowane, praktyczne jest wdrożenie teraz kilku rzeczy w obrębie organizacji:
- Przegląd danych, które w paszporcie pochodzą ze standaryzowanych kodów lub norm (takich jak oznaczenia stopów) i które pochodzą z tekstu wolnego, aby było jasne, gdzie będzie potrzebny ewentualny przekład.
- Umowa z dostawcami i usługodawcami dotycząca odpowiedzialności za język dostarczonych danych, łącznie z momentem, w którym zostanie to sprawdzone.
- Ustalona, wielokrotnie stosowana formulacja dla powracających wyjaśnień (na przykład dotycząca obróbki powierzchni lub pochodzenia złomu), aby późniejsze tłumaczenie nie musiało być opracowywane od nowa za każdym razem.
- Dziennik źródła każdego danego, w tym w jakim języku oryginał został dostarczony — przydatny przy rekonstrukcji tego, co kiedy zostało wprowadzone, i istotny w kontekście pytania jak często dane w cyfrowym paszporcie produktu muszą być aktualizowane.
- Wewnętrzny przegląd osób upoważnionych do wglądu do poszczególnych danych z paszportu, co pomaga odróżnić to, co staje się widoczne publicznie, od tego, co pozostaje wewnętrzne; patrz również kto może przeglądać które dane z cyfrowego paszportu produktu.
Gdy delegowane działanie dla aluminium zostanie opublikowane, zostanie tutaj uzupełniona informacja, które języki lub języki będą konkretnie wymagane dla paszportu.
To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.
Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-09-05. Czy coś się nie zgadza? Powiadom nas — korekty mają pierwszeństwo.