czy jednym kodem QR mogę pokazać różne wersje językowe passaportu

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Jeden nośnik danych, jeden underlying paszport na produkt

Artykuł 11 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) wychodzi z założenia jednego nośnika danych na produkt, który zapewnia dostęp do cyfrowego paszportu produktu tego produktu. Sam nośnik danych — kod QR — nie wskazuje na wersje językowe jako oddzielne paszporty, lecz na jeden paszport, który na podstawie danych leżących u jego podstaw może być wyświetlany w różnych językach. Dla producenta lub importera profilów aluminiowych lub odlewów praktycznie oznacza to: nie ma osobnego kodu QR na każdy język na produkcie, ani osobnego unikalnego kodu identyfikacyjnego na każdą wersję językową. Istnieje jeden kod identyfikacyjny, jeden nośnik danych, a wybór języka znajduje się w warstwie poniżej — podobnie jak w przypadku strony internetowej z selektorem języka, a nie jak etykieta produktu z oddzielnymi tłumaczeniami.

Wybór języka znajduje się na platformie, a nie w kodzie

Co dokładnie rozumie się przez "oferowanie wielojęzyczne", nie jest opracowane w samym artykule 11; artykuł reguluje wymagania techniczne dotyczące projektowania i działania paszportu w sensie ogólnym, a nie sposób działania selektora języka. Dla firmy zatrudniającej od 10 do 100 pracowników dostarczającej półprodukty aluminiowe odbiorcom w kilku krajach oznacza to, że wybór selektora języka, automatycznego wykrywania języka na podstawie lokalizacji czytnika, lub ustalonej kolejności języków, jest kwestią strukturalną platformy hostującej paszport — a nie wyborem, który musi być ustalony osobno dla każdego produktu na samym nośniku danych.

Unikalny kod identyfikacyjny pozostaje niezmieniony, niezależnie od języka

Artykuł 12 ESPR reguluje unikalny kod identyfikacyjny przypisany produktowi. Ten kod identyfikuje produkt, nie wersję językową paszportu. W praktyce odlewni lub producenta profili oznacza to, że jedna partia aluminium, z jednym kodem identyfikacyjnym, w danych leżących u podstawy może być zwyczajnie udostępniana w języku niderlandzkim, niemieckim, francuskim lub angielskim bez zmiany samego kodu na każdy język. Kto pracuje z GS1 Digital Link rozpoznaje tę zasadę: link identyfikuje produkt, a serwer odpowiadający na link określa, jaka treść — i w jakim języku — zostanie wyświetlona.

Etykieta podlega własnym zasadom, niezależnie od paszportu

Artykuł 16 i artykuł 17 rozporządzenia ESPR dotyczą etykiet i zapobiegania fałszowaniu etykiet. To jest inny element niż samo cyfrowe pasaż produktu: etykieta jest widocznym, fizycznym oznaczeniem na produkcie lub przy nim, podczas gdy pasaż to dane będące w tle, dostępne cyfrowo. Dla przedsiębiorstwa eksportującego profile aluminiowe na wiele obszarów językowych oznacza to, że język etykiety (jeśli ma zastosowanie) jest inną kwestią niż język, w którym pasaż będzie wyświetlany za pośrednictwem kodu QR. Oba elementy są niezależne od siebie i każdy zasługuje na osobną uwagę przy konfiguracji.

Gdzie w praktyce się nie udaje

Producent drukuje dla każdego kraju eksportowego oddzielny kod QR, każdorazowo z innym kodem identyfikacyjnym dla tego, co w rzeczywistości jest tym samym produktem. To prowadzi do wielu pasażów dla jednej partii aluminium, podczas gdy artykuł 12 zakłada jeden kod na produkt.

Inne przedsiębiorstwo zakłada, że wybór języka w momencie skanowania ustawia się automatycznie prawidłowo, bez konieczności konfiguracji selektora języka lub detekcji języka na platformie. Odwiedzający zawsze widzi język, w którym dane zostały pierwotnie wprowadzone, nawet jeśli nie jest to język odbiorcy.

Eksporter tłumaczy zawartość pasażu, ale zapomina, że niektóre pola — takie jak oznaczenia techniczne stopu aluminium lub numer partii — nie powinny być tłumaczone, a właśnie powinny pozostać spójne we wszystkich wersjach językowych. Niespójność w tym zakresie budzi wątpliwości u odbiorcy, który porównuje ze sobą dwie wersje językowe.

Przedsiębiorstwo uważa, że przetłumaczony plik PDF oferowany obok pasażu jest tym samym co wersja językowa samego pasażu, podczas gdy jest to odrębny dokument, który nie zmienia się, gdy dane pasażu zostaną później zmienione.

Importer uzależnia tłumaczenie pasażu od odrębnego, zewnętrznego biura tłumaczeń bez umowy dotyczącej aktualizacji. Gdy pasaż zostanie dostosowany po publikacji — patrz również jak zmieniają się dane po publikacji — tłumaczenie nie jest aktualizowane i pojawia się różnica między wersjami językowymi.

Co można dokumentować

• Które języki są obsługiwane przez pasaż i kto w przedsiębiorstwie jest odpowiedzialny za utrzymywanie aktualności każdej wersji językowej.
• Umowa, że istnieje jeden kod identyfikacyjny i jeden nośnik danych na produkt, niezależnie od liczby języków — patrz również wyjaśnienie dotyczące jak kod QR trafia na aluminium.
• Które pola są tłumaczane, a które pola (takie jak oznaczenia stopów, numery partii lub charż) muszą pozostać identyczne we wszystkich wersjach językowych.
• Sposób, w jaki wybór języka jest określany technicznie: selektor języka, detekcja lokalizacji, czy ustalony język domyślny z możliwością wyboru.
• Stała procedura wprowadzania zmian we wszystkich wersjach językowych jednocześnie, tak aby żadna wersja językowa nie pozostała w tyle po aktualizacji danych.
• Czy i w jaki sposób pasaż jest dostępny bez połączenia internetowego w języku użytkownika — jest to istotne przy pytaniu, czy dostęp offline do paszportu jest potrzebny dla niektórych odbiorców lub środowisk użytkowania.
• Połączenie między plikiem języka źródłowego w systemie ERP lub magazynowym a opublikowanymi wersjami językowymi, zwłaszcza gdy pasaż jest powiązany z własnym systemem.