μπορώ με έναν κωδικό QR να εμφανίσω διαφορετικές εκδόσεις γλώσσας του διαβατηρίου

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ένας φορέας δεδομένων, ένα βασικό διαβατήριο ανά προϊόν

Το άρθρο 11 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) βασίζεται σε έναν φορέα δεδομένων ανά προϊόν που παρέχει πρόσβαση στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος του προϊόντος. Ο ίδιος ο φορέας δεδομένων — ο κωδικός QR — δεν αναφέρεται σε γλωσσικές εκδόσεις ως ξεχωριστά διαβατήρια, αλλά σε ένα διαβατήριο που με βάση τα δεδομένα πίσω από αυτό μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές γλώσσες. Για έναν κατασκευαστή ή εισαγωγέα προφίλ αλουμινίου ή χυτών κομματιών, αυτό στην πράξη σημαίνει: δεν υπάρχει ξεχωριστός κωδικός QR στο προϊόν για κάθε γλώσσα, και επίσης δεν υπάρχει ξεχωριστός μοναδικός κωδικός ταυτοποίησης ανά γλωσσική έκδοση. Υπάρχει ένας κωδικός ταυτοποίησης, ένας φορέας δεδομένων, και η επιλογή γλώσσας βρίσκεται στο επίπεδο πίσω από αυτό — παρόμοια με τον τρόπο που λειτουργεί ένας ιστότοπος με επιλογέα γλώσσας, όχι με τον τρόπο που λειτουργεί μια ετικέτα προϊόντος με ξεχωριστές μεταφράσεις.

Η επιλογή γλώσσας βρίσκεται στην πλατφόρμα, όχι στον κωδικό

Τι ακριβώς εννοείται με "πολυγλωσσική προσφορά", δεν καθορίζεται στο ίδιο το άρθρο 11· το άρθρο ρυθμίζει τις τεχνικές απαιτήσεις για το σχεδιασμό και τη λειτουργία του διαβατηρίου με γενικούς όρους, όχι τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργεί ένας επιλογέας γλώσσας. Για μια εταιρεία με 10 έως 100 υπαλλήλους που παρέχει ημιτελή προϊόντα αλουμινίου σε αγοραστές σε πολλές χώρες, αυτό σημαίνει ότι η επιλογή για έναν επιλογέα γλώσσας, αυτόματη ανίχνευση γλώσσας με βάση τη θέση του αναγνώστη, ή μια σταθερή σειρά γλωσσών, είναι μια επιλογή διάρθρωσης της πλατφόρμας που φιλοξενεί το διαβατήριο — όχι μια επιλογή που πρέπει να καθοριστεί χωριστά ανά προϊόν στον ίδιο τον φορέα δεδομένων.

Ο μοναδικός κωδικός ταυτοποίησης παραμένει αμετάβλητος, ανεξάρτητα από τη γλώσσα

Το άρθρο 12 του ESPR ρυθμίζει τον μοναδικό κωδικό ταυτοποίησης που συνδέεται με το προϊόν. Αυτός ο κωδικός ταυτοποιεί το προϊόν, όχι τη γλωσσική έκδοση του διαβατηρίου. Για την πρακτική μιας χυτηρίου ή κατασκευαστή προφίλ, αυτό σημαίνει ότι μια παρτίδα αλουμινίου, με έναν κωδικό ταυτοποίησης, στα βασικά δεδομένα μπορεί απλώς να καταχωρηθεί στα ολλανδικά, γερμανικά, γαλλικά ή αγγλικά χωρίς ο κωδικός να αλλάζει ανάλογα με τη γλώσσα. Όποιος εργάζεται με GS1 Digital Link αναγνωρίζει αυτή την αρχή: ο σύνδεσμος ταυτοποιεί το προϊόν και ο διακομιστής που απαντά στον σύνδεσμο καθορίζει ποιό περιεχόμενο — και σε ποία γλώσσα — θα εμφανιστεί.

Η ετικέτα ακολουθεί δικούς της κανόνες, ανεξάρτητα από το διαβατήριο

Τα άρθρα 16 και 17 του ESPR αφορούν ετικέτες και την πρόληψη παραχάραξης ετικετών. Αυτό είναι ένα διαφορετικό στοιχείο από το ίδιο το ψηφιακό διαβατήριο: η ετικέτα είναι η ορατή, φυσική ένδειξη στο ή κοντά στο προϊόν, ενώ το διαβατήριο είναι τα υποκείμενα, ψηφιακά αναζητούμενα δεδομένα. Για μια εταιρεία που εξάγει προφίλ αλουμινίου σε πολλές γλωσσικές περιοχές, αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα μιας ετικέτας (εφόσον ισχύει) είναι διαφορετικό ζήτημα από τη γλώσσα στην οποία το διαβατήριο εμφανίζεται μέσω του κώδικα QR. Και τα δύο είναι ανεξάρτητα και αξίζουν το δικό τους αίσθημα όταν διαμορφώνονται.

Πού τα πράγματα παίρνουν λάθος στην πράξη

Ένας κατασκευαστής εκτυπώνει ένα χωριστό κώδικα QR για κάθε χώρα εξαγωγής, κάθε φορά με διαφορετικό κωδικό αναγνώρισης για αυτό που στην πράξη είναι το ίδιο προϊόν. Αυτό οδηγεί σε πολλαπλά διαβατήρια για ένα κοινό αλουμίνιο, ενώ το άρθρο 12 βασίζεται σε έναν κώδικα ανά προϊόν.

Μια άλλη εταιρεία υποθέτει ότι η επιλογή γλώσσας κατά τη σάρωση ρυθμίζεται αυτόματα σωστά, χωρίς να υπάρχει επιλογέας γλώσσας ή ανίχνευση γλώσσας στη πλατφόρμα. Στη συνέχεια, ο επισκέπτης βλέπει πάντα τη γλώσσα στην οποία εισήχθησαν αρχικά τα δεδομένα, ακόμη και αν δεν είναι η γλώσσα του αγοραστή.

Ένας εξαγωγέας μεταφράζει το περιεχόμενο του διαβατηρίου, αλλά ξεχνά ότι ορισμένα πεδία — όπως τεχνικές ονοματολογίες κράματος αλουμινίου ή αριθμός παρτίδας — δεν πρέπει πραγματικά να μεταφράζονται, και πρέπει να παραμείνουν συνεπής σε όλες τις εκδόσεις γλώσσας. Η ασυνέπεια σε αυτό θέτει ερωτήματα σε έναν αγοραστή που ένα δύο εκδόσεις γλώσσας δίπλα-δίπλα.

Μια εταιρεία νομίζει ότι ένα μεταφρασμένο PDF που προσφέρεται δίπλα στο διαβατήριο είναι το ίδιο με μια γλωσσική έκδοση του ίδιου του διαβατηρίου, ενώ πρόκειται για ένα χωριστό έγγραφο που δεν μεγαλώνει καθώς τα δεδομένα διαβατηρίου αλλάζουν αργότερα.

Ένας εισαγωγέας κάνει τη μετάφραση του διαβατηρίου εξαρτημένη από ένα χωριστό, εξωτερικό γραφείο μεταφράσεων χωρίς συμφωνία για ενημερώσεις. Όταν το διαβατήριο προσαρμόζεται μετά τη δημοσίευση — βλέπε επίσης πώς αλλάζουν τα δεδομένα μετά τη δημοσίευση — η μετάφραση δεν κινείται και δημιουργείται μια διαφορά μεταξύ των εκδόσεων γλώσσας.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Ποιες γλώσσες υποστηρίζει το διαβατήριο και ποιος στην εταιρεία είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση κάθε έκδοσης γλώσσας.
• Η συμφωνία ότι υπάρχει ένας κωδικός αναγνώρισης και ένας φορέας δεδομένων ανά προϊόν, ανεξάρτητα από τον αριθμό των γλωσσών — βλέπε επίσης την επεξήγηση σχετικά με το πώς ο κώδικας QR φτάνει στο αλουμίνιο.
• Ποια πεδία μεταφράζονται και ποια πεδία (όπως οι ονοματολογίες κραμάτων, οι αριθμοί παρτίδας ή παρτίδας) πρέπει να παραμείνουν πανομοιότυπα σε όλες τις εκδόσεις γλώσσας.
• Ο τρόπος με τον οποίο η επιλογή γλώσσας καθορίζεται τεχνικά: επιλογέας γλώσσας, ανίχνευση τοποθεσίας ή σταθερή προεπιλεγμένη γλώσσα με επιλογή.
• Μια καθορισμένη διαδικασία για την εφαρμογή αλλαγών σε όλες τις εκδόσεις γλώσσας ταυτόχρονα, έτσι ώστε καμία έκδοση γλώσσας να μην υστερεί μετά από ενημέρωση δεδομένων.
• Εάν και πώς το διαβατήριο είναι προσπελάσιμο χωρίς σύνδεση στο Διαδίκτυο στη γλώσσα του χρήστη — σχετικό κατά την ερώτηση εάν αυτόνομη πρόσβαση στο διαβατήριο είναι απαραίτητο για ορισμένους αγοραστές ή περιβάλλοντα χρήσης.
• Η σύνδεση μεταξύ του αρχείου πηγαίας γλώσσας στο σύστημα ERP ή απογραφής και των δημοσιευμένων εκδόσεων γλώσσας, ειδικά όταν το διαβατήριο είναι συνδεδεμένο σε δικό του σύστημα.