Σύμφωνα με ποια μέθοδο πρέπει να μετρήσω τις τιμές για το διαβατήριο;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Μέτρηση σύμφωνα με τη μέθοδο που αντιστοιχεί στην ομάδα προϊόντων

Το άρθρο 39 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) ορίζει ότι οι τιμές για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος δεν επιλέγονται ελεύθερα, αλλά προκύπτουν σύμφωνα με μια καθορισμένη μέθοδο δοκιμής, μέτρησης ή υπολογισμού. Αυτή η μέθοδος αναπτύσσεται ανά ομάδα προϊόντων στην εκτελεστική πράξη που καθορίζει επίσης τις άλλες απαιτήσεις για αυτήν την ομάδα — για τα ημικατεργασμένα αλουμίνια είναι η πράξη που πρέπει ακόμα να δημοσιευθεί. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό σημαίνει κυρίως: ο τρόπος με τον οποίο μετράται ή υπολογίζεται ήδη τώρα (για παράδειγμα για τον εσωτερικό έλεγχο ποιότητας ή για τις προδιαγραφές των πελατών) δεν είναι αυτόματα η μέθοδος που θα ισχύει αργότερα για το διαβατήριο. Είναι ένα ξεχωριστό βήμα να το ελέγξετε μόλις διατεθεί η πράξη.

Ιχνηλασιμότητα της χρησιμοποιηθείσας μεθόδου

Τα άρθρα 5 έως 7 του ESPR συνδέουν τις απαιτήσεις απόδοσης και πληροφοριών μεταξύ τους: μια τιμή που εμφανίζεται στο διαβατήριο πρέπει να ευθυγραμμίζεται με ό,τι έχει καθοριστεί σχετικά με το οικολογικό σχεδιασμό. Αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση δεν μόνο καταγράφει ένα αποτέλεσμα (για παράδειγμα έναν αριθμό CO2 ή ένα ποσοστό ανακύκλωσης), αλλά πρέπει επίσης να μπορεί να δείξει πώς υπολογίστηκε αυτό το αποτέλεσμα. Για μια μεσαία επιχείρηση, αυτό συνεπάγεται την τήρηση αρχείων σχετικά με ποιο πρότυπο, ποιος τύπος ή ποια διάταξη μέτρησης σχετίζεται με ποιον αριθμό — όχι ως επιπλέον γραφειοκρατεία, αλλά ως μέρος του ίδιου του αριθμού.

Συνέπεια μεταξύ διαφορετικών τιμών στο ίδιο διαβατήριο

Ένα διαβατήριο για αλουμίνιο περιέχει διάφορα είδη τιμών δίπλα-δίπλα: σύσταση, εκπομπές CO2, ποσοστό ανακυκλωμένου υλικού, πιθανώς δεδομένα σχετικά με την επιφανειακή επεξεργασία. Κάθε μία από αυτές τις τιμές μπορεί να έχει τη δική της μέθοδο μέτρησης. Η υποχρέωση που προκύπτει από το άρθρο 39 είναι ότι για κάθε τιμή η αντίστοιχη μέθοδος είναι ιχνηλάσιμη — όχι ότι ισχύει μία μέθοδος για ολόклη το διαβατήριο. Για τον τρόπο με τον οποίο αποδεικνύεται το ποσοστό ανακυκλωμένου υλικού, για παράδειγμα, ισχύουν διαφορετικές θεωρήσεις από ό,τι για τον τρόπο με τον οποίο αποδεικνύονται οι εκπομπές CO2 ανά τόνο αλουμινίου; και οι δύο πρέπει να συνυπάρχουν στο ίδιο διαβατήριο χωρίς να συμπλέκονται μεταξύ τους.

Καθορισμός ποιος έχει διενεργήσει τη μέτρηση

Σε μια διαμοιρασμένη αλυσίδα — κατασκευαστής, εισαγωγέας, πλατφόρμα που συντάσσει το διαβατήριο — είναι σημαντικό να είναι σαφές ποιος έχει προμηθεύσει ποια τιμή και με βάση ποια μέτρηση ή υπολογισμό. Αυτό αγγίζει το ερώτημα πώς το τεχνικό αρχείο μιας επιχείρησης σχετίζεται με το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος: το διαφορά μεταξύ του τεχνικού αρχείου και του ψηφιακού διαβατηρίου προϊόντος βρίσκεται εν μέρει ακριβώς εδώ — το αρχείο συνήθως περιέχει τις υποκείμενες μετρήσεις και υπολογισμούς, το διαβατήριο το αποτέλεσμα που προκύπτει από αυτά.

Πού τα πράγματα παίρνουν λάθος στην πράξη

Μια χυτηρία χρησιμοποιεί για την εσωτερική αναφορά εδώ και χρόνια μια συγκεκριμένη μέθοδο υπολογισμού για το ποσοστό ανακυκλωμένου αλουμινίου, βασισμένη στη δυναμική ισοζύγιο κατά τη διάρκεια ενός έτους. Χωρίς επαλήθευση ή αυτή είναι επίσης η μέθοδος που η εκτελεστική πράξη θα προσδιορίσει αργότερα, αυτή η τιμή τίθεται εν τω μεταξύ σε ένα προσχέδιο διαβατηρίου — με τον κίνδυνο ότι η μέθοδος δεν συνδέεται.

Ένας κατασκευαστής προφίλ παρέχει αριθμούς CO2 που προέρχονται από έναν προμηθευτή, χωρίς να είναι καθορισμένο σύμφωνα με ποια μέθοδο υπολογισμού ο προμηθευτής κατέληξε σε αυτόν τον αριθμό. Σε περίπτωση ερώτησης σχετικά με αυτό, δεν υπάρχει υποκείμενο έγγραφο για να αναφερθούν.

Ένας παραγωγός συσκευασίας εφαρμόζει στη μέση ενός λογιστικού έτους μια νέα, πιο ακριβή μέθοδο μέτρησης για μια συγκεκριμένη τιμή, αλλά παλιότερα διαβατήρια σε κυκλοφορία αναφέρονται ακόμα στην παλιά μέθοδο — χωρίς να έχει καθοριστεί πού έγινε η αλλαγή και γιατί.

Ένας εισαγωγέας λαμβάνει τιμές από τον ξένο κατασκευαστή χωρίς να ρωτήσει ποια μέθοδο μέτρησης χρησιμοποιήθηκε, και ανακαλύπτει μόνο όταν δεχθεί ερώτηση από έναν αγοραστή ότι η μέθοδος διαφέρει από αυτό που είναι συνηθισμένο στην ΕΕ για την ίδια τιμή.

Μια εταιρεία συνδυάζει σε ένα ένα διαβατήριο τιμές που μετρήθηκαν σύμφωνα με διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου προτύπου — για παράδειγμα μια παλαιότερη και μια πιο πρόσφατη έκδοση μιας μεθόδου δοκιμής — χωρίς αυτή η διαφορά να αναφέρεται πουθενά.

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Για κάθε τιμή στο διαβατήριο: ποια μέθοδος δοκιμής, μέτρησης ή υπολογισμού χρησιμοποιήθηκε, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης προτύπου ή μεθόδου.
• Ημερομηνία και συνθήκες της μέτρησης ή του υπολογισμού, ώστε μια τιμή να μην αποκόπηκε από τη στιγμή που καθορίστηκε.
• Όνομα του μέρους που πραγματοποίησε τη μέτρηση ή τον υπολογισμό (δικό εργαστήριο, εξωτερικό μέρος, προμηθευτής).
• Υποκείμενα έγγραφα (αναφορές δοκιμών, υπολογιστικά φύλλα) που συμφωνούν με ό,τι στο τεχνικό αρχείο ήδη διατηρείται, ώστε το διαβατήριο και το αρχείο να μην αντιφάσκουν μεταξύ τους.
• Ένας εσωτερικός κατάλογος της μεθόδου που αντιστοιχεί σε κάθε τιμή, για αναφορά μόλις η κατευθυντήρια πράξη για το ημιτελικό αλουμίνιο δημοσιευθεί και οι μέθοδοι καθορίστηκαν οριστικά.
• Συμφωνίες με προμηθευτές ή εισαγωγείς σχετικά με τη μέθοδο που χρησιμοποιούν για τιμές που παρέχουν, ώστε αυτό να μην αποδειχθεί μόνο με ένα επακόλουθο ερώτημα — σχετικό για μεταξύ άλλων το ποσοστό ανακυκλωμένου αλουμινίου και τις εκπομπές CO2 ανά τόνο.
• Μια σημείωση σχετικά με τις αλλαγές της μεθόδου με την πάροδο του χρόνου, ώστε παλαιότερα και νεότερα διαβατήρια να μπορούν να υπάρχουν ερμηνεύσιμα το ένα δίπλα στο άλλο.