Wie is verantwoordelijk voor het productpaspoort van aluminium?

De fabrikant maakt het paspoort, alupas.eu levert het platform

De fabrikant van het aluminium halffabricaat is verantwoordelijk voor het productpaspoort. Dat volgt uit artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781): de fabrikant zorgt dat het paspoort er is, dat de gegevens erin kloppen, en dat het paspoort te koppelen is aan het product via een gegevensdrager zoals een QR-code. Wie aluminium producten van buiten de EU op de Europese markt brengt, treedt op als importeur en krijgt dan een vergelijkbare verantwoordelijkheid: controleren of de fabrikant het paspoort heeft opgesteld en of het aanwezig is voordat het product de EU-markt op gaat. alupas.eu is geen partij die deze wettelijke verantwoordelijkheid overneemt — het platform stelt het paspoort samen uit de gegevens die de fabrikant of importeur aanlevert, host het paspoort, en levert de QR-datadrager. De inhoudelijke juistheid van de gegevens blijft bij degene die ze aanlevert.

Voor profielen, gieterijen en verpakkingsaluminium — niet voor elke schakel

Deze verantwoordelijkheidsverdeling geldt voor de fabrikant of importeur van het aluminium product zelf: profielfabrikanten, gieterijen en producenten van verpakkingsaluminium vallen hieronder zodra voor hun productcategorie een gedelegeerde handeling van kracht is. Het geldt niet voor tussenhandelaren die een product ongewijzigd doorverkopen zonder het als importeur op de EU-markt te brengen, en niet voor de verwerker die het aluminium halffabricaat inkoopt om er een eindproduct van te maken — die laatste heeft een eigen rol als het gaat om zijn eigen product, maar niet voor het paspoort van het halffabricaat dat hij inkoopt. Ook geldt het nog niet voor productcategorieën waarvoor geen gedelegeerde handeling is vastgesteld: de ESPR zelf verplicht pas tot een paspoort zodra een specifieke handeling dat voor die productgroep regelt. Aluminium halffabricaten vallen daar nu nog niet onder.

Nog geen vaste datum, wel een vaststaand werkplan

Er is nog geen vastgestelde ingangsdatum voor het productpaspoort van aluminium. Het werkplan van de Europese Commissie voor de ESPR (2025-2030) noemt een gedelegeerde handeling voor 2027, maar dat is een planning, geen wet. Pas als die handeling is gepubliceerd, staat vast welke aluminiumproducten onder de verplichting vallen, welke gegevens verplicht zijn, en vanaf welke datum. Tot die tijd geldt de algemene structuur van artikel 9 en artikel 27 van de ESPR wel al als kader — die artikelen beschrijven hoe een digitaal productpaspoort eruitziet en wie ervoor verantwoordelijk is — maar zonder gedelegeerde handeling voor aluminium is er nog geen concrete verplichting om er een op te stellen. Zodra die handeling er is, wordt de datum op dit platform bijgewerkt.

Wat een fabrikant of importeur nu al kan voorbereiden

De eerste stap is nagaan welke rol van toepassing is: fabrikant van het aluminium halffabricaat in de EU, of importeur van een product van buiten de EU. Die rol bepaalt wie straks voor de juistheid van de gegevens instaat. De tweede stap is inventariseren welke gegevens over het product al beschikbaar zijn — herkomst van het materiaal, legering, recyclingpercentage, verwerkingsgeschiedenis — omdat dit type gegevens naar verwachting de kern van een aluminium paspoort gaat vormen. De derde stap is nagaan wie in de eigen organisatie of keten deze gegevens beheert, zodat er niet gezocht hoeft te worden zodra de gedelegeerde handeling gepubliceerd wordt. De vierde stap is de rolverdeling met een platform zoals alupas.eu helder houden: het platform stelt het paspoort samen en host het, maar de fabrikant of importeur blijft verantwoordelijk voor de juistheid van de aangeleverde gegevens. Wie deze punten op orde heeft, staat niet met lege handen zodra de verplichting ingaat.

De wettelijke basis: artikel 27 en artikel 9 van de ESPR

Artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft de verplichtingen van fabrikanten, waaronder het zorgdragen voor een correct en actueel productpaspoort. Artikel 9 van dezelfde verordening beschrijft wat een digitaal productpaspoort inhoudt: welke gegevens erin moeten, hoe het toegankelijk moet zijn, en welke rol de gegevensdrager — zoals een QR-code — daarbij speelt. Beide artikelen vormen het algemene kader van de ESPR en gelden voor productgroepen zodra een gedelegeerde handeling dat kader concreet invult. Voor de exacte productgroepen, gegevensvelden en data die voor aluminium gaan gelden, is de gedelegeerde handeling zelf de bron zodra die gepubliceerd is.

Wie nu al wil voorsorteren, kan de eigen productdata op orde brengen en de rolverdeling met leveranciers en afnemers in kaart brengen — zodra de gedelegeerde handeling voor aluminium gepubliceerd is, staat de concrete verplichting en de ingangsdatum hier vermeld.

Waar dit op gebaseerd is

De verordening zelf staat op EUR-Lex. Wij verwijzen per bewering; u hoeft ons niet te geloven.

Wat u concreet moet doen

Wat er van u wordt verwacht

De ESPR legt de verantwoordelijkheid voor het digitaal productpaspoort in de eerste plaats bij de fabrikant. Artikel 27 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) noemt een reeks verplichtingen die op de fabrikant rusten. Wie precies als fabrikant geldt, is niet in elke situatie meteen duidelijk — een bedrijf dat aluminium profielen laat produceren en er zelf zijn merk op zet, kan onder deze definitie vallen zonder ook maar één machine te bedienen. Zie hierover ook Ben ik importeur of fabrikant volgens de ESPR?

Het paspoort laten opstellen en aanleveren

Artikel 9 van de ESPR (Verordening (EU) 2024/1781) beschrijft wat een digitaal productpaspoort moet bevatten en hoe het toegankelijk moet zijn, via een unieke drager zoals een QR-code. Voor een bedrijf van 10 tot 100 medewerkers betekent dit in de praktijk dat iemand binnen de organisatie de brongegevens moet verzamelen: samenstelling van de legering, herkomst van het materiaal, procesgegevens, recyclinginhoud. Die persoon hoeft het paspoort niet zelf technisch te bouwen — dat kan uitbesteed worden — maar de gegevens moeten wel kloppen en compleet zijn op het moment van aanlevering.

Zorgen dat het paspoort bij het product blijft

De verplichting stopt niet bij het aanmaken van het paspoort. De gegevensdrager moet bij het product blijven horen zolang het product in de handel is en daarna nog een periode toegankelijk blijven. Voor een aluminium halffabrikaat dat via meerdere schakels (groothandel, verwerker, eindklant) reist, betekent dit dat de QR-code of vergelijkbare drager niet ergens onderweg mag verdwijnen — bijvoorbeeld doordat een tussenpartij het product herverpakt of ombouwt zonder de datadrager over te nemen.

Gegevens actueel en juist houden

Fabrikanten worden verondersteld de juistheid van de gegevens in het paspoort te kunnen onderbouwen. Dat vraagt om een werkwijze waarbij wijzigingen in het productieproces — een andere legering, een andere leverancier van grondstof — ook worden doorgevoerd in de onderliggende data. Bij een organisatie van deze omvang ligt dit meestal bij dezelfde persoon of afdeling die ook de kwaliteitsdocumentatie beheert, omdat de bronnen vaak overlappen.

Beschikbaar houden voor toezicht

De fabrikant moet de gegevens die aan het paspoort ten grondslag liggen, kunnen tonen aan de bevoegde autoriteiten. Dit is geen verplichting die pas telt op het moment van een controle; het vraagt om een archivering die op elk moment doorzoekbaar is, ook jaren nadat een specifieke partij aluminium is geleverd.

Waar het misgaat in de praktijk

Een eerste situatie waar het vaak spaak loopt: een bedrijf denkt dat het puur als toeleverancier optreedt en dat de verantwoordelijkheid bij de klant ligt, terwijl het aluminium onder eigen artikelnummer en eigen specificaties op de markt brengt. Wie aluminium levert aan een merkeigenaar die het onder eigen naam verkoopt, loopt tegen een vergelijkbare vraag aan — zie wie is verantwoordelijk voor het paspoort als ik aluminium lever aan een merkeigenaar.

Een tweede situatie: de fabricagegegevens zitten verspreid over meerdere systemen — ERP, kwaliteitscontrole, inkoop — en niemand heeft ze ooit samengebracht in één dossier. Op het moment dat het paspoort moet worden samengesteld, blijkt dat de herkomst van een deel van de grondstof niet meer te reconstrueren is.

Een derde situatie doet zich voor bij bedrijven met vestigingen in meerdere EU-landen, waarbij onduidelijk is welke vestiging welk deel van de verplichting draagt. Dat speelt met name wanneer productie en verkoop over verschillende landen zijn verdeeld — zie wie is verantwoordelijk voor het paspoort als ik in meerdere eu-landen produceer.

Een vierde situatie: een bedrijf wisselt van leverancier voor een deel van de grondstof, zonder dat de gevolgen voor het lopende paspoort in beeld zijn gebracht. Dat raakt direct aan de vraag wat moet ik regelen voor het paspoort als ik van leverancier wissel, want een andere herkomst kan andere gegevens in het paspoort vereisen.

Een vijfde situatie: de fabrikant zit buiten de EU, en binnen de EU-organisatie leeft het idee dat de verplichting daarmee automatisch bij de importeur ligt zonder dat dit ooit concreet is afgesproken. Zie hierover Mijn fabrikant zit buiten de EU — wie regelt het productpaspoort dan?

Wat u kunt vastleggen

Een overzicht van wie binnen de organisatie welke brongegevens levert voor het paspoort (samenstelling, herkomst, procesdata), inclusief een vervanger bij afwezigheid.
Een schriftelijke afspraak met leveranciers over welke gegevens zij aanleveren en in welke vorm, zodat de basis voor het paspoort niet steunt op losse e-mails of mondelinge toezeggingen.
Een dossier per productlijn of legering waarin de onderliggende documentatie (testresultaten, certificaten, herkomstverklaringen) wordt bewaard naast het paspoort zelf, zodat de juistheid van de gegevens op elk moment kan worden aangetoond.
Een vastgelegde procedure voor wat er gebeurt bij wijziging van grondstof, proces of leverancier: wie meldt dit, en wie past het paspoort aan.
Een overzicht van de rol die de eigen organisatie speelt — fabrikant, importeur, distributeur — met de onderbouwing daarvan, zeker wanneer het aluminium via tussenpartijen of onder een ander merk verder de markt op gaat. Wie hierover twijfelt vanuit de handelskant, vindt meer over de eigen positie bij Welke verplichtingen heeft een distributeur of handelaar van aluminium?

Voor deze vastleggingen bieden onze sjablonen een startpunt: een dataverzamelformulier per productlijn, een modelovereenkomst met leveranciers over gegevensaanlevering, en een checklist voor het dossier dat bij elk paspoort behoort.

Dit is geen juridisch advies. Deze pagina geeft algemene informatie over de regelgeving waar dit platform over gaat. Wij kennen uw situatie niet. Bij twijfel over uw eigen geval raadpleegt u een jurist of de bevoegde toezichthouder.

Geschreven met AI op basis van de bronnen hierboven, gecontroleerd door een mens op 2026-08-22. Klopt er iets niet? Laat het weten — correcties krijgen voorrang.