Ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο προϊόντος αλουμινίου;

Τι πρέπει να κάνετε συγκεκριμένα

Τι αναμένεται από εσάς

Ο ESPR επιτάσσει την ευθύνη για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστή. Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) αναφέρει μια σειρά υποχρεώσεων που βαρύνουν τον κατασκευαστή. Ποιος ακριβώς θεωρείται κατασκευαστής δεν είναι πάντα σαφές — μια επιχείρηση που διατάσσει την παραγωγή αλουμινίων προφίλ και τοποθετεί το δικό της σήμα σε αυτά, μπορεί να εμπίπτει σε αυτό το ορισμό χωρίς να λειτουργήσει ούτε μια μηχανή. Σχετικά με αυτό δείτε επίσης Είμαι εισαγωγέας ή κατασκευαστής σύμφωνα με το ESPR;

Ετοιμασία και υποβολή του διαβατηρίου

Το άρθρο 9 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τι πρέπει να περιέχει ένα ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος και πώς πρέπει να είναι προσβάσιμο, μέσω ενός μοναδικού φορέα όπως ένας κώδικας QR. Για μια επιχείρηση με 10 έως 100 υπαλλήλους, αυτό στην πράξη σημαίνει ότι κάποιος στον οργανισμό πρέπει να συγκεντρώσει τα δεδομένα πηγής: σύνθεση της κράσης, προέλευση του υλικού, δεδομένα διεργασίας, περιεχόμενο ανακύκλωσης. Αυτό το άτομο δεν χρειάζεται να δημιουργήσει τεχνικά το ίδιο το διαβατήριο — αυτό μπορεί να εξω-εργοληφθεί — αλλά τα δεδομένα πρέπει να είναι σωστά και πλήρη κατά τη στιγμή της υποβολής.

Διασφάλιση ότι το διαβατήριο παραμένει με το προϊόν

Η υποχρέωση δεν σταματά στη δημιουργία του διαβατηρίου. Ο φορέας δεδομένων πρέπει να παραμείνει με το προϊόν όσο το προϊόν βρίσκεται στην αγορά και στη συνέχεια να παραμείνει προσβάσιμο για μια περίοδο. Για ένα αλουμίνιο ημίτελες προϊόν που ταξιδεύει μέσω πολλαπλών αλυσίδων (χονδρική, επεξεργασία, τελικό πρόσωπο), αυτό σημαίνει ότι ο κώδικας QR ή παρόμοιος φορέας δεν πρέπει να εξαφανιστεί κάπου στη διαδρομή — για παράδειγμα επειδή ένα ενδιάμεσο πρόσωπο ανακαθορίζει ή ανακαινίζει το προϊόν χωρίς να αναλάβει τον φορέα δεδομένων.

Διατήρηση της ακρίβειας και της ορθότητας των δεδομένων

Αναμένεται από τους κατασκευαστές να είναι σε θέση να αποδείξουν την ακρίβεια των δεδομένων στο διαβατήριο. Αυτό απαιτεί μια διαδικασία όπου οι αλλαγές στη διεργασία παραγωγής — μια διαφορετική κράση, ένας διαφορετικός προμηθευτής πρώτης ύλης — ενσωματώνονται επίσης στα υποκείμενα δεδομένα. Σε έναν οργανισμό αυτού του μεγέθους, αυτό συνήθως ανήκει στο ίδιο άτομο ή τμήμα που διαχειρίζεται επίσης τα έγγραφα ποιότητας, επειδή οι πηγές συχνά αλληλεπικαλύπτονται.

Διαθεσιμότητα για εποπτεία

Ο κατασκευαστής πρέπει να είναι σε θέση να παρουσιάσει τα δεδομένα που αποτελούν τη βάση του διαβατηρίου στις αρμόδιες αρχές. Δεν πρόκειται για υποχρέωση που ισχύει μόνο κατά τη στιγμή ενός ελέγχου· απαιτεί αρχειοθέτηση που είναι αναζητήσιμη ανά πάσα στιγμή, ακόμη και χρόνια αφότου παραδόθηκε ένα συγκεκριμένο τμήμα αλουμινίου.

Πού τα πράγματα παίρνουν λάθος στην πράξη

Μια πρώτη κατάσταση όπου συχνά τα πράγματα λάθος: μια επιχείρηση νομίζει ότι λειτουργεί καθαρά ως προμηθευτής και ότι η ευθύνη ανήκει στον πελάτη, ενώ το αλουμίνιο τίθεται στην αγορά με το δικό του αριθμό άρθρου και τις δικές του προδιαγραφές. Όποιος παρέχει αλουμίνιο σε έναν κάτοχο σήματος που το πωλεί υπό το δικό του όνομα, αντιμετωπίζει μια παρόμοια ερώτηση — δείτε ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο εάν προμηθεύω αλουμίνιο σε ιδιοκτήτη εμπορικής σήμης.

Μια δεύτερη κατάσταση: τα δεδομένα κατασκευής είναι διασκορπισμένα σε πολλαπλά συστήματα — ERP, έλεγχος ποιότητας, αγορές — και κανείς δεν τα έχει ποτέ συγκεντρώσει σε ένα αρχείο. Κατά τη στιγμή που το διαβατήριο πρέπει να συνταχθεί, αποδεικνύεται ότι η προέλευση ενός μέρους της πρώτης ύλης δεν μπορεί πλέον να ανακατασκευαστεί.

Μια τρίτη κατάσταση εμφανίζεται σε επιχειρήσεις με εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες της ΕΕ, όπου είναι ασαφές ποια εγκατάσταση φέρει ποιο μέρος της υποχρέωσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν η παραγωγή και η πώληση κατανέμονται σε διαφορετικές χώρες — δείτε ποιος είναι υπεύθυνος για το διαβατήριο εάν παράγω σε πολλές χώρες της ΕΕ.

Μια τέταρτη κατάσταση: μια επιχείρηση αλλάζει προμηθευτή για ένα μέρος της πρώτης ύλης, χωρίς να αποσαφηνιστούν οι συνέπειες για το τρέχον διαβατήριο. Αυτό αγγίζει απευθείας την ερώτηση τι πρέπει να ρυθμίσω για το διαβατήριο εάν αλλάξω προμηθευτήγιατί μια διαφορετική προέλευση μπορεί να απαιτεί διαφορετικά δεδομένα στο διαβατήριο.

Μια πέμπτη κατάσταση: ο κατασκευαστής είναι εκτός της ΕΕ, και εντός του οργανισμού της ΕΕ υπάρχει η ιδέα ότι η υποχρέωση έτσι ανήκει αυτόματα στον εισαγωγέα χωρίς αυτό να συμφωνηθεί ποτέ συγκεκριμένα. Σχετικά με αυτό δείτε Ο κατασκευαστής μου βρίσκεται έξω από την ΕΕ — ποιος ρυθμίζει το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος;

Τι μπορείτε να καταγράψετε

• Μια επισκόπηση του ποιος στο εσωτερικό του οργανισμού παρέχει ποια δεδομένα πηγής για το paspoort (σύνθεση, προέλευση, δεδομένα διεργασίας), συμπεριλαμbanomenom ένα αντικαταστάτης σε περίπτωση απουσίας.
• Μια γραπτή συμφωνία με προμηθευτές σχετικά με ποια δεδομένα παρέχουν και σε ποια μορφή, ώστε η βάση για το paspoort να μην στηρίζεται σε χαλαρά emails ή προφορικές δεσμεύσεις.
• Ένα δοσιέ ανά γραμμή προϊόντος ή κράμα στο οποίο η υποκείμενη τεκμηρίωση (αποτελέσματα δοκιμών, πιστοποιητικά, δηλώσεις προέλευσης) φυλάσσεται δίπλα στο ίδιο το paspoort, ώστε η ακρίβεια των δεδομένων να μπορεί να αποδειχθεί ανά πάσα στιγμή.
• Μια καθορισμένη διαδικασία για το τι συμβαίνει κατά την αλλαγή της πρώτης ύλης, της διεργασίας ή του προμηθευτή: ποιος το ανακοινώνει και ποιος προσαρμόζει το paspoort.
• Μια επισκόπηση του ρόλου που παίζει ο ίδιος ο οργανισμός — κατασκευαστής, εισαγωγέας, διανομέας — με την τεκμηρίωση του, ειδικά όταν το αλουμίνιο διακινείται μέσω μεσαζόντων ή υπό άλλη μάρκα παραπέρα στην αγορά. Όποιος έχει αμφιβολίες γι' αυτό από εμπορική άποψη, βρίσκει περισσότερα σχετικά με τη δική του θέση στο Ποιες υποχρεώσεις έχει ένας διανομέας ή έμπορος αλουμινίου;

Για αυτές τις καταγραφές, τα πρότυπά μας προσφέρουν ένα σημείο εκκίνησης: ένα σχήμα συλλογής δεδομένων ανά γραμμή προϊόντος, μια υποδειγματική συμφωνία με προμηθευτές σχετικά με την παροχή δεδομένων, και ένα checklist για το δοσιέ που συνοδεύει κάθε paspoort.