τι κάνω εάν δεν μπορώ να εντοπίσω την προέλευση του αλουμινίου μου

Τα ελλιπή δεδομένα προέλευσης δεν είναι αδιέξοδο

Εάν η προέλευση του αλουμινίου δεν είναι δυνατόν να εντοπιστεί, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαβατήριο. Ο κανονισμός ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) θέτει την υποχρέωση παροχής δεδομένων στους ενεργούς της αλυσίδας εφοδιασμού: τον κατασκευαστή, τον εισαγωγέα και τα ενδιαφερόμενα μέρη που ακολουθούν στην αλυσίδα, το καθένα για το τμήμα των πληροφοριών που κατέχει. Όποιος βρίσκεται πιο μακριά στην αλυσίδα — για παράδειγμα, ένας επεξεργαστής ημιτελικών προϊόντων αλουμινίου — εξαρτάται από τα δεδομένα προέλευσης αυτά που ένας προμηθευτής μπορεί και θέλει να μοιράσει. Εάν λείπουν αυτά τα δεδομένα, το πρώτο βήμα είναι να διευκρινιστεί ακριβώς σε τι οφείλεται: ο προμηθευτής δεν το γνωρίζει ο ίδιος, ο προμηθευτής δεν θέλει να το μοιράσει, ή η προέλευση σε περίπτωση μικτού ή ανακυκλωμένου υλικού απλώς δεν μπορεί να ανιχνευθεί σε μία μόνο πηγή.

Για όσους το δύσκολο αυτό και για όσους όχι

Αυτό το ερώτημα τίθεται ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις που αγοράζουν αλουμίνιο από έναν προμηθευτή ο οποίος βρίσκεται μακριά από την αρχική παραγωγή, ή σε υλικό που έχει λιωθεί από απορρίμματα ή μικτές παρτίδες. Όποιος ο ίδιος είναι κατασκευαστής ή εισαγωγέας του αλουμινίου έχει στις περισσότερες περιπτώσεις εικόνα της προέλευσης, επειδή αυτά τα δεδομένα ανήκουν ήδη στην δική του παραγωγή ή εισαγωγή. Το πρόβλημα εμφανίζεται έντονα σε μεσάζοντες: ένας κατασκευαστής προφίλ ή ένα χυτήριο που αγοράζει από έναν έμπορο, ο οποίος με τη σειρά του αγοράζει από έναν χαλυβδουργό, ο οποίος με τη σειρά του επεξεργάζεται ένα μείγμα πρωτογενούς και δευτερογενούς αλουμινίου. Για δεδομένα προέρχονται από μικτά απορρίμματα μία ακριβής προέλευση είναι εξ ορισμού δυσκολότερο να διαπιστωθεί από ότι μία μόνο, ανιχνεύσιμη πηγή — αυτό είναι ένα διαφορετικό ζήτημα από ένα σενάριο όπου ένας προμηθευτής απλώς δεν παρέχει δεδομένα, και είναι καλό να μην συγχέονται αυτές οι δύο καταστάσεις. Αυτή η σελίδα αναφέρεται στην πρώτη περίπτωση: δεν απομνημονεύεται πρόσβαση σε δεδομένα που υπάρχουν κατ' αρχήν, αλλά δεν μοιράζονται ή δεν έχουν μεταβιβαστεί.

Οι κανόνες ισχύουν ήδη, η υποχρέωση κοινοποίησης μέσω του διαβατηρίου όχι ακόμη

Οι υποχρεώσεις του κανονισμού ESPR να μεταβιβάζονται δεδομένα εντός της αλυσίδας εφοδιασμού ισχύουν από τη στιγμή που εφαρμόζεται ο κανονισμός, αλλά η ανταποδοτική πράξη που προσδιορίζει ειδικά για το αλουμίνιο ποια δεδομένα είναι υποχρεωτικά στο διαβατήριο δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη. Στο σχέδιο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα έτη 2025-2030 αναμένεται μία ανταποδοτική πράξη για το αλουμίνιο το 2027. Επομένως, η ακριβής ημερομηνία κατά την οποία το διαβατήριο για ημιτελικά αλουμίνια γίνεται υποχρεωτικό δεν έχει καθοριστεί ακόμη — η ακριβής ημερομηνία κατά την οποία το διαβατήριο γίνεται υποχρεωτικό θα δημοσιευθεί σε αυτή τη σελίδα μόλις η πράξη εκδοθεί. Μέχρι τότε δεν υπάρχει νομική υποχρέωση να ενδείξετε ήδη ένα πλήρες διαβατήριο με δεδομένα προέλευσης, αλλά η πρακτική της καταγραφής και της ερώτησης προέλευσης είναι κάτι στο οποίο μπορεί να οικοδομηθεί ήδη τώρα, ακριβώς επειδή τα ελλιπή δεδομένα συχνά δεν μπορούν να αποκατασταθούν στη μία μέρα.

Τι να κάνετε με ελλιπή δεδομένα προέλευσης

Το πρώτο βήμα είναι να ελέγξετε ποια δεδομένα ακριβώς ζητούνται και γιατί δεν υπάρχουν — μία περίληψη του ποια δεδομένα πρέπει να αιτηθούν από έναν προμηθευτή βοηθά να καταστεί η συζήτηση συγκεκριμένη, αντί να ζητηθεί "προέλευση" σε γενικές γραμμές. Συχνά φαίνεται ότι ένας προμηθευτής έχει τα δεδομένα αλλά δεν τα στέλνει κατά προσέγγιση, και τότε ένα στοχευμένο ερώτημα είναι συχνά αρκετό. Εάν η προέλευση παραμένει ασαφής ακόμη και μετά την έρευνα, το δεύτερο βήμα είναι να εξετάσετε εάν αυτό οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο το υλικό συντίθεται: το αλουμίνιο που εισέρχεται από πολλαπλούς προμηθευτές για την ίδια κράμα θέτει ένα διαφορετικό ζήτημα από ό,τι μία μόνη πηγή, και η διαδικασία για συνδυασμό δεδομένων από πολλαπλούς προμηθευτές σε ένα διαβατήριο είναι πιο σχετική παρά να επιμένετε σε μία προέλευση που δεν μπορεί πλέον να ανιχνευθεί. Εάν ένας προμηθευτής δεν θέλει δομικά να μοιραστεί δεδομένα, πρόκειται για ένα διαφορετικό σενάριο από δεδομένα που απλώς δεν υπάρχουν — η διαδικασία γι' αυτό περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με το τι να κάνετε εάν ένας προμηθευτής δεν παρέχει τα δεδομέναΓια τη μακροπρόθεσμη προοπτική, είναι σκόπιμο να μη σηθεί η παροχή αυτών των δεδομένων στη μνήμη ή στην καλή θέληση ενός προμηθευτή, αλλά να καθοριστεί στους όρους αγοράς, ώστε η επόμενη παραγγελία να μην ξεκινά πάλι με την ίδια αβεβαιότητα.

Αυτό βασίζεται σε: άρθρο 27 και άρθρο 38 ESPR

Το άρθρο 27 του ESPR (Κανονισμός (ΕΕ) 2024/1781) περιγράφει τις υποχρεώσεις των κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης των πληροφοριών που απαιτούνται για το ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος. Το άρθρο 38 του ίδιου κανονισμού αφορά τους άλλους φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού και ορίζει ότι κι αυτοί, για το τμήμα των πληροφοριών που κατέχουν, πρέπει να παρέχουν δεδομένα στον φορέα που συντάσσει το διαβατήριο. Κανένα από τα δύο άρθρα δεν προσδιορίζει τι συμβαίνει όταν αυτές οι πληροφορίες δεν είναι πραγματικά διαθέσιμες επειδή η προέλευση δεν μπορεί πλέον να ανιχνευθεί — το κείμενο ρυθμίζει την υποχρέωση να μοιράσει αυτό που υπάρχει, όχι πώς να ενεργήσει όταν υπάρχει κενό στην αλυσίδα. Μόλις δημοσιευθεί η εξουσιοδοτημένη πράξη για το αλουμίνιο, θα είναι πιθανότερο να φανεί πώς τέτοια κενά αντιμετωπίζονται στην πράξη. μέχρι τότε, η ασφαλέστερη διαδρομή είναι η συζήτηση με τον προμηθευτή και η διευθέτηση των δικών σας συμφωνιών αγοράς.

Όποιος τώρα αντιμετωπίζει ελλιπή δεδομένα προέλευσης, θα πρέπει να ξεκινήσει με ερώτηση στον προμηθευτή σχετικά με τα συγκεκριμένα δεδομένα που λείπουν, και ταυτόχρονα να καθορίσει στη δική του διαδικασία αγοράς ποιες πληροφορίες πρέπει να αποστέλλονται τακτικά με την επόμενη παραγγελία.