kto jest odpowiedzialny za passaporte, jeśli dostarczam aluminium właścicielowi marki

Zwykle obowiązek pozostaje po stronie właściciela marki

Kto dostarcza aluminium właścicielowi marki i sam nie występuje publicznie jako producent, zwykle nie jest tym, kto musi zlecić opracowanie cyfrowego paszportu produktu. ESPR nakłada ten obowiązek na producenta: stronę, która wprowadza produkt na rynek pod swoją nazwą lub marką, lub która zleca jego projektowanie lub produkcję i sprzedaje go pod swoją nazwą (artykuł 27 ESPR, Rozporządzenie (EU) 2024/1781). Dostawca, który dostarcza surowce, półfabrykaty lub części, z których właściciel marki następnie tworzy własny produkt, w praktyce nie spada pod tę definicję — wówczas właściciel marki jest odpowiedzialny za paszport.

Dla kogo ma to zastosowanie i dla kogo nie

Dotyczy to dostawców, którzy dostarczają aluminium (profile, odlewy, materiały opakowaniowe) klientowi, który sprzedaje je dalej pod własną marką lub nazwą, bez tego, aby dostawca sam występował na rynku końcowym jako producent lub importer. W takiej sytuacji obowiązek opracowania paszportu spoczywa na właścicielu marki, a nie na dostawcy. Inaczej jest, gdy dostawca sam sprzedaje również bezpośrednio innym odbiorcom pod własną nazwą, lub importuje aluminium spoza UE — wówczas dla tej części działalności obowiązuje inna rola z własnymi obowiązkami. Jest zatem możliwe, że ta sama przedsiębiorstwo dla jednej umowy jest czysto dostawcą, a dla innej umowy jest producentem lub importerem. Kto wątpi, pod jaką rolę podpada dana działalność, znajdzie bardziej szczegółowe wyjaśnienia na stronie o byciu importerem lub producentem zgodnie z ESPR. Istotne jest również: kto sam sprzedaje aluminium pod własną marką — choćby tylko na część przychodów — otrzymuje z tym obowiązki, które związane z tą rolą, opisane na stronie o sprzedaży pod własną marką.

Ten podział obowiązków nic nie mówi jednak o samych danych. Nawet jeśli właściciel marki musi zadbać o paszport, pozostaje uzależniony od właściwych danych o materiale i procesie, które dostarcza dostawca. To wiąże się z innym pytaniem — kto odpowiada, jeśli coś pójdzie nie tak w tych danych — które jest odrębnie omawiane na stronie o odpowiedzialności za błędne dane.

Co jest już ustalone, a co nie

Kiedy obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu dla aluminium rzeczywiście wejdzie w życie, nie jest jeszcze ustalone. Sam ESPR reguluje paszport jako instrument (artykuł 9 ESPR, Rozporządzenie (EU) 2024/1781), ale konkretne zastosowanie dla każdej grupy produktów — w tym półfabrykatów aluminium — wynika z rozporządzenia delegowanego, które musi jeszcze być opublikowane. Zgodnie z planem pracy ESPR 2025-2030 rozporządzenie to dla aluminium oczekiwane jest w 2027 r., a do czasu jego publikacji dokładna data i szczegóły nie są ustalone. Gdy rozporządzenie się pojawi, tutaj zostanie uzupełniona data i zawartość. Do tego momentu nic się nie zmienia w podziale ról między dostawcę a właściciela marki: wynika on bowiem już z ogólnych definicji zawartych w artykule 27, niezależnie od daty, w której obowiązek dla aluminium faktycznie zacznie obowiązywać.

Jak dostawca powinien to w praktyce rozwiązać

Przede wszystkim warto ustalić, pod jaką nazwą produkt trafia na rynek: jeśli jest to nazwa klienta, a nie dostawcy, to główny obowiązek dotyczący paszportu spada na tego klienta. Następnie warto zinwentaryzować, jakie dane będzie potrzebował ten klient — skład stopu aluminium, pochodzenie, procent recyklingu, dane procesowe — i określić, jak te dane są rejestrowane i udostępniane, nawet jeśli nie ma jeszcze obowiązku prawnego. Potem rozsądnie jest określić w umowie dostawy lub w korespondencji z klientem, kto dostarcza jakie dane i za co odpowiada, aby nie było niejasności w momencie, gdy obowiązek wejdzie w życie. Kto sam produkuje lub dostarcza w kilku krajach UE, może natknąć się na dodatkowe pytanie, gdzie dokładnie leży odpowiedzialność; jest to omówione na stronie dotyczącej kilku lokalizacji w UE. A kto regularnie zmienia dostawcę lub sam zmienia swojego dostawcę, powinien sprawdzić, co to oznacza dla ciągłości danych, jak wyjaśniono na stronie dotyczącej zmiany dostawcy.

Skąd to wynika: artykuł 27 i artykuł 9 rozporządzenia ESPR

Obowiązek sporządzenia cyfrowego paszportu produktu spoczywa na producencie, jak określono w artykule 27 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781). Postanowienie to wiąże obowiązek z tym, kto wprowadza produkt na rynek pod własną nazwą lub marką, a nie z tym, kto dostarczył surowiec lub półfabrykat. Sam paszport, jako obowiązkowy instrument dla danej grupy produktów, jest regulowany artykułem 9 rozporządzenia ESPR. Konkretne wymagania dla grupy produktów aluminium wynikają z aktu delegowanego, który nie został jeszcze opublikowany.

Kto po przeczytaniu tej strony chce sprawdzić, co to oznacza dla własnego przedsiębiorstwa w praktyce, powinien najpierw określić swoją rolę — dostawca, producent, importer lub dystrybutor — za pośrednictwem strony wyjaśniającej, kto odpowiada za paszport produktu aluminium, a następnie doprecyzować porozumienia z klientem lub właścicielem marki.

Na czym to jest oparte

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Dostawca dostarcza półfabrykaty aluminium właścicielowi marki w pozycji, którą rozporządzenie ESPR nie opisuje własnym terminem. Rozporządzenie przyznaje obowiązki "producentowi" — tym, który wprowadza produkt na rynek pod swoją nazwą lub marką, albo ten, który określa projekt i produkcję (artykuł 27, Rozporządzenie (UE) 2024/1781). To, kto dokładnie jest producentem w łańcuchu od dostawcy do właściciela marki, zależy od rzeczywistego podziału ról, a nie od tego, kto fizycznie odlał lub wytłoczył metal.

Ustalić, kto w łańcuchu uważany jest za producenta

Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego 10 do 100 pracowników, które dostarcza profile aluminium, odlewy lub materiały opakowaniowe klientowi, który sprzedaje je pod własną marką, pierwszym krokiem jest ustalenie, kto zgodnie z definicją w artykule 27 jest producentem. Jeśli właściciel marki umieszcza swoją nazwę na produkcie końcowym i określa specyfikacje, to ta strona zwykle ponosi obowiązki producenta. Jeśli natomiast dostawca dostarcza produkt, który jest już sprzedawany jako gotowa całość bez zasadniczych zmian, pytanie dotyczy tego, kto faktycznie zleca sporządzenie paszportu. To właśnie ta granica jest omówiona na Kto jest odpowiedzialny za paszport produktu aluminium? .

Przechowywanie danych, nawet jeśli nie jesteś producentem

Nawet bez roli producenta, dostawca pozostaje stroną posiadającą dane źródłowe: skład stopu, pochodzenie aluminium, procent recyklingu, dane procesowe i energetyczne. Artykuł 9 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje, że cyfrowy paszport produktu udostępnia te informacje o produkcie za pośrednictwem nośnika danych QR. W praktyce oznacza to, że dostawca musi mieć swoje dane w porządku, nawet gdy właściciel marki zleca sporządzenie paszportu — bez tych danych nie można bowiem stworzyć paszportu.

Ustalić umownie, kto wykonuje którą część

Ponieważ ESPR nie określa umownie podziału ról w łańcuchu dostaw, jest to kwestia, którą należy uzgodnić między dostawcą a właścicielem marki. Dla średniej wielkości przedsiębiorstwa oznacza to, że umowy zakupu i sprzedaży zasługują na passus dotyczący tego, kto dostarcza dane, kto je weryfikuje i kto hostuje pasport. Kto dokładnie ponosi odpowiedzialność jako "sprzedawca marki", jest opisane na stronie Sprzedaję aluminium pod moją własną marką — jakie obowiązki mi przypadają? — warto przeczytać z perspektywy klienta po drugiej stronie stołu.

Wziąć pod uwagę ogniwo poza UE w łańcuchu dostaw

Niektórzy dostawcy sami nie znajdują się w UE lub dostarczają dla właściciela marki, który z kolei kupuje u lokalizacji produkcji poza Unią. W takim przypadku obowiązki mogą przejść na importera. Co to oznacza dla łańcucha dostaw, wyjaśniono na Mój producent znajduje się poza Unią Europejską — kto wtedy zajmie się pasportem produktu?

Gdzie w praktyce się nie udaje

Założenie, że "klient się tym zajmie". Dostawca czasami zakłada, że właściciel marki, jako sprzedawca końcowy, automatycznie ponosi pełną odpowiedzialność. Może to być słuszne w odniesieniu do obowiązków producenta, ale właściciel marki potrzebuje danych źródłowych od dostawcy, aby wypełnić pasport — takie założenie prowadzi wtedy do opóźnień w momencie żądania danych.

Niejasności w przypadku produktów private label. Gdy ten sam profil aluminiowy jest sprzedawany pod wieloma nazwami marek, powstaje zamieszanie co do tego, kto jest odpowiedzialny za który pasport. Jedna partia produkcyjna może wtedy prowadzić do wielu pasportów z tymi samymi danymi źródłowymi, ale z różnymi nazwami marek na górze.

Brak pisemnej umowy dotyczącej dostarczania danych. W praktyce często uzgadnia się ustnie lub e-mailem, kto przesyła jakie informacje, bez uwzględnienia tego w umowie. Gdy zmieni się osoba kontaktowa po jednej ze stron, ta umowa giną.

Zmiana dostawcy bez ciągłości pasportu. Właściciel marki, który zmienia dostawcę aluminium, musi uzyskać nowe dane źródłowe dla istniejących lub nowych pasportów. Dla dostawcy, który odchodzi, ważne jest udokumentowanie, które dane zostały przekazane, a które nie — zobacz też Co muszę zorganizować dla pasportu, jeśli zmieniam dostawcę?

Błędne lub przestarzałe dane trafiające do pasportu właściciela marki. Jeśli dostawca przekazuje błędne dane dotyczące stopu i trafiają do pasportu, pojawia się pytanie o to, kto za to odpowiada — strona, która dostarczyła dane, czy strona, która opublikowała pasport. Temat ten jest omówiony na Kto odpowiada, jeśli w pasporcie produktu znajdują się błędne dane?

Co można dokumentować

Przegląd własnych danych produktu istotnych dla pasportu produktu: skład stopu, pochodzenie surowca, procent recyklingu, proces produkcji i ewentualnie dane energetyczne.
Postanowienie umowne z właścicielem marki dotyczące tego, kto pełni rolę producenta dla dostarczonego produktu i który zatem ponosi obowiązki wynikające z artykułu 27 ESPR.
Umowa dotycząca czasu i formy dostarczania danych — na partię, na linię produktową lub na dostawę.
Udokumentowana procedura dotycząca tego, co się dzieje w przypadku zmian w składzie lub pochodzeniu dostarczonego aluminium, aby istniejący pasport był aktualizowany na czas.
Archiwum korespondencji i dokumentacji wskazujące, które dane zostały dostarczone właścicielowi marki i kiedy, przydatne jako dowód w dyskusji na temat nieprawidłowych danych.
Przegląd wszystkich marek lub etykiet prywatnych, pod którymi ten sam produkt jest sprzedawany, aby było jasne, które pasporty są oparte na jakich danych.

Kto chce szerzej zbadać, czy jego produkt aluminiowy w ogóle wchodzi w zakres tych obowiązków, znajdzie punkt wyjścia na Czy cyfrowy paszport produktu dotyczy mojego aluminium?

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-09-05. Czy coś się nie zgadza? Powiadom nas — korekty mają pierwszeństwo.