Sprzedaję aluminium pod moją własną marką — jakie obowiązki mi przypadają?

Co konkretnie musisz zrobić

Wprowadzenie aluminium na rynek pod własną marką lub stylem korporacyjnym często wydaje się działalnością handlową — profil lub odlew został przecież wykonany przez kogoś innego. W przypadku ESPR jest inaczej. Artykuł 27 ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) reguluje obowiązki producentów, a każdy, kto sprzedaje produkt pod własną nazwą lub marką, jest dla tego rozporządzenia traktowany jako producent, nawet jeśli produkcja odbywa się gdzie indziej. To jest inna pozycja niż zwykłego dystrybutora, a pytanie czy jestem importerem czy producentem według ESPR jest dokładnie pytaniem, które musi być najpierw odpowiedziane, zanim będzie mowa o obowiązkach.

Co się od ciebie oczekuje

Zapewnienie zgodności produktu z wymogami

Producent — w tym przypadku osoba, której marka znajduje się na produkcie — ponosi odpowiedzialność za to, że produkt aluminiowy spełnia wymogi projektowania ekologicznego mające zastosowanie do tej grupy produktów. Dla przedsiębiorstwa liczącego od 10 do 100 pracowników oznacza to praktycznie, że w organizacji musi być ktoś, kto wie, co się dzieje w procesie produkcji leżącym u podstaw, nawet jeśli proces ten odbywa się u dostawcy. Marka jest na nim, odpowiedzialność również.

Sporządzenie i przechowywanie dokumentacji technicznej

Musi istnieć dokumentacja potwierdzająca, że produkt spełnia wymogi. Dla właściciela marki, który sam nie produkuje, dokumentacja ta zwykle pochodzi od dostawcy. Praktyczne zadanie polega wtedy nie na samodzielnym sporządzeniu tej dokumentacji, ale na zorganizowanym jej pozyskaniu, sprawdzeniu i przechowywaniu — w tym na sposobie reagowania, jeśli organ nadzoru o nią poprosi.

Sporządzenie i utrzymanie dostępności cyfrowego paszportu produktu

Cyfrowy paszport produktu musi być dołączony do produktu i pozostać dostępny przez dziesięć lat. Dla właściciela marki oznacza to wybór: niech dostawca opracuje paszport zawierający markę zleceniodawcy, czy też właściciel marki przejmuje ten proces na siebie, używając danych pochodzących od dostawcy. Kto chce wiedzieć więcej na ten temat, znajdzie tło w czym dokładnie jest cyfrowy paszport produktu dla aluminium i w szerszym pytaniu kto jest odpowiedzialny za paszport produktu aluminium.

Marka, nazwa i dane kontaktowe na produkcie lub dokumentach towarzyszących

Producent identyfikuje się na produkcie lub opakowaniu, lub jeśli to niemożliwe, w dokumentach towarzyszących. Dla sprzedaży pod własną marką oznacza to, że nazwa, zarejestrowana marka i adres kontaktowy właściciela marki muszą być rozpoznawalne — nie tylko dane samego producenta.

Środki naprawcze w przypadku niezgodności

Jeśli okaże się, że produkt nie spełnia wymogów, to producent musi to naprawić, wycofać lub wznowić wycofanie produktu z rynku. Dla właściciela marki, który sam nie produkuje, oznacza to, że muszą istnieć uzgodnienia z dostawcą dotyczące tego, kto robi co w momencie, gdy się to zdarzy — to nie jest coś do organizowania dopiero wtedy, gdy problem się już pojawi.

Współpraca z organami nadzoru

Na żądanie organu nadzoru należy dostarczyć informacje i dokumentację. Dla właściciela marki oznacza to, że czas durchodu między żądaniem danych od dostawcy a ich dostarczeniem organowi nadzoru jest rzeczywistym punktem uwagi, zwłaszcza gdy dostawca znajduje się poza UE.

Gdzie w praktyce się nie udaje

Typowa sytuacja to taka, w której przedsiębiorstwo zakłada, że dostawca "załatwi paszport", bo przecież ta osoba jest fabryką — tymczasem artykuł 27 возлагает odpowiedzialność na właściciela marki, gdy tylko produkt jest sprzedawany pod własną nazwą. Bez jasnego porozumienia powstaje luka, w której nikt faktycznie nie opracowuje paszportu.

Druga sytuacja: aluminium jest dostarczane przez dostawcę, który sam również dostarcza pod własną marką innym klientom, a dostarczone dane techniczne są ogólne, podczas gdy pasport musi być specyficzny dla każdego produktu i każdej marki. Dotyczy to w szczególności prywatnych dostaw na zlecenie właściciela marki, gdzie ten sam stop bajo wieloma nazwami marek opuszcza fabrykę.

Trzecia: następuje zmiana dostawcy bez włączenia transferu danych dla paszportu w ten proces. Nowy dostawca ma inne dane procesowe, a nikt nie określił, co dokładnie jest do tego potrzebne — jest to jeden z momentów, które są omawiane w zmiana dostawcy.

Czwarta sytuacja powstaje, gdy właściciel marki sam produkuje lub montuje w kilku krajach UE, a pozostaje niejasne, kto odpowiada za każdą lokalizację — patrz odpowiedzialność w przypadku wielu lokalizacji w Unii Europejskiej.

Wreszcie, źle się dzieje, gdy właściciel marki oferuje również produkt przez sklep internetowy lub platformę handlową, nie zdając sobie sprawy, że istnieją dodatkowe punkty uwagi dotyczące pokazania paszportu konsumentowi przed dokonaniem zakupu.

Co można dokumentować

• Pisemna umowa z dostawcą dotycząca tego, kto dostarcza jaką część dokumentacji technicznej, w jakim formacie i w jakim momencie.
• Przegląd danych dostarczanych przez dostawcę dla każdego stopu, partii lub linii produktów, w tym sprawdzenie, czy są zgodne z tym, co jest sprzedawane pod własną marką.
• Procedura na wypadek, gdyby produkt nie spełniał wymagań: kto powiadamia, kto koryguje, kto wycofuje z obrotu.
• Ustalony sposób postępowania na wypadek zmiany dostawcy, aby dane paszportu nie wpadły między dwa kraje.
• Dane kontaktowe i rejestracja marki, które są spójne na produkcie, opakowaniu i dokumentacji towarzyszącej.
• Plan przechowywania dokumentacji i danych paszportu dostosowany do planowanego okresu dostępności dziesięciu lat.

Kto ma wątpliwości, czy własna sytuacja w ogóle podlega tym wymogom, znajdzie wstępny test w pytaniu kto jest odpowiedzialny za pasport produktu; kto pracuje z dostawcą spoza UE, powinien również sprawdzić, co to oznacza dla podziału ról wokół paszportu.