jak przetwarzam dane od kilku dostawców dla tego samego stopu w jednym passaporcie

Każdy dostawca dostarcza swoją własną część danych

W przypadku stopu pochodzącego od wielu dostawców każdy dostawca dostarcza dane dotyczące materiału, który sam dostarczył, a dane te są łącznie przetwarzane w jednym paszporcie bez sprowadzania ich do jednej średniej lub szacunku. Paszport dotyczy konkretnego produktu lub konkretnej partii, a pochodzenie surowców w nim zawartych musi pozostać możliwe do prześledzenia do podmiotu, który dostarczył dane. W praktyce oznacza to, że złożony paszport zawiera wiele źródeł danych obok siebie — na przykład udział materiału pochodzenia wtórnego na dostawcę lub pochodzenie pierwiastków stopowych na partię — zamiast jednej sumy lub średniej liczby, z której nie wiadomo, skąd pochodzi.

Dla kogo to dotyczy i dla czego nie

Dotyczy to zwłaszcza producentów i przetwórców, którzy kupują aluminium od różnych odlewni, walcowni lub handlowców i wytwarzają z niego jeden produkt końcowy lub jedną złożoną partię. Chodzi wtedy o to, jak dane z tych różnych źródeł się do siebie odnoszą w ostatecznym paszporcie. Nie chodzi o to, co należy zrobić, jeśli dostawca w ogóle nie dostarcza danych — to inny problem, opisany w co robić, jeśli dostawca nie dostarcza danych. Nie chodzi też o sytuację, w której aluminium samo w sobie jest już fizyczną mieszaniną złomu o nieznanym lub zmiennym pochodzeniu; ta sytuacja, w której mieszanie już znajduje się w materiale zanim trafi do producenta, jest omawiana w dane z partii mieszanych ze złomu mieszanego. Przedmiotem niniejszego opracowania jest konkretnie aspekt administracyjny: wiele oddzielnych, możliwych do prześledzenia zestawów danych, które łączą się w jednym paszporcie, a nie topienie materiału o nieznanym składzie.

Kiedy to będzie mieć zastosowanie

Obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu dla aluminium wynika z delegowanego aktu, który nie został jeszcze opublikowany. Plan pracy ESPR na lata 2025-2030 wymienia aluminium jako jedną z grup produktów, dla których taki akt jest przygotowywany, z oczekiwaniem około 2027 roku, ale dokładna data nie jest jeszcze ustalona. Dopóki taki akt nie będzie obowiązywać, nie ma obowiązku opracowania paszportu ze złączonymi danymi dostawców. Co już jest ustalone, to ramy, w których to powinno się odbywać: artykuł 38 ESPR stanowi, że podmioty w łańcuchu dostaw muszą dostarczyć dane niezbędne do spełnienia wymogów informacyjnych, a artykuł 10 opisuje, jakie wymagania musi spełniać paszport jako całość. Gdy delegowany akt dla aluminium zostanie opublikowany, data ta zostanie tutaj podana.

Jak to będzie zrealizowane w praktyce

Ci, którzy już teraz pracują z wieloma dostawcami dla tego samego stopu, powinni zacząć od oddzielenia strumieni danych na dostawcę zamiast pozwalać im połączyć się w jedną średnią liczbę. W praktyce sprowadza się to do kilku kroków. Najpierw ustalane jest, jakie dane każdy dostawca oddzielnie dostarcza na temat swojej części materiału — skład, pochodzenie, udział materiału pochodzenia wtórnego, ewentualne obróbki. Następnie określa się, jak te partie odnoszą się do siebie w produkcie końcowym: chodzi o osobne partie, które pozostają oddzielnie rozpoznawalne, czy materiał, który został już połączony w odlewni. W pierwszym przypadku paszport może pokazać dane obok siebie dla każdego źródła; w drugim przypadku staje się istotne pytanie, jak postępować ze zmixowanym wynikiem, co dotyczy podejścia do partii mieszanych. Następnie należy wcześniej ustalić z każdym dostawcą, jakie dane będą dostarczone, kiedy i w jakiej formie — najlepiej jako stały element umów zakupu, jak opisano w ustalenie danych paszportu w umowie zakupu, aby nie trzeba było szukać brakujących danych post factum. Rozsądnie jest również wcześniej określić, które dokładnie dane są potrzebne dla każdego dostawcy, co można znaleźć w pytaniu, jakie dane są pozyskiwane od dostawcy aluminium. Wreszcie wciąż zaleca się sprawdzić dostarczone dane, zanim trafią do paszportu, szczególnie gdy łączone są wiele źródeł i błąd jednego dostawcy może wpłynąć na cały paszport.

Na czym to się opiera

Artykuł 38 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) nakłada na podmioty w łańcuchu dostaw obowiązek dostarczenia danych niezbędnych do sporządzenia paszportu produktu, co stanowi podstawę idei, że każdy dostawca jest odpowiedzialny za swoją część. Artykuł 10 opisuje wymogi, którym musi sprostać paszport jako całość, w tym możliwość prześledzenia danych. Artykuł 39 dotyczy metod badania, pomiaru i obliczania stosowanych do ustalenia danych, co staje się istotne, gdy kilka źródeł danych łączone są w zgodzie z tą samą metodą pomiaru, aby były porównywalne. Artykuł 40 skupia się na zapobieganiu obchodzeniu przepisów i pogorszeniu efektywności, co odnosi się do obawy, że łączenie danych nie powinno prowadzić do bardziej optymistycznego obrazu niż rzeczywisty skład materiału uzasadnia.

Kto chce się do tego przygotować dla własnych zakupów, zaczyna od zmapowania obecnych dostawców i danych, które już mogą lub nie mogą dostarczać, a następnie ustala, jak dane te pozostają możliwe do zidentyfikowania dla każdej partii we własnej administracji — przed momentem, gdy paszport stanie się obowiązkowy.

Na czym to jest oparte

Samo rozporządzenie znajduje się na EUR-Lex. Powołujemy się na każde stwierdzenie; nie musisz nam ufać.

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Aluminiowy półfabrykat często nie jest produktem jednego dostawcy. Profil może być odlewany ze stopu, którego materiał bazowy pochodzi od wielu hutni lub partii złomu, a odlewnia regularnie mieszała bloki z różnych źródeł o tym samym numerze stopu. Kto sporządza paszport produktu z takich materiałów, musi połączyć te różne źródła w całość bez zaciemniania pochodzenia danych.

Przechowywanie danych możliwych do prześledzenia dla każdego dostawcy

Artykuł 38 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje, że podmioty w łańcuchu dostaw dostarczają informacje niezbędne do sporządzenia paszportu. To nie oznacza, że wszystkie dane dostawców mogą być łączone w jeden nieróżnicowany wskaźnik: pochodzenie każdej części informacji pozostaje w praktyce istotne, szczególnie gdy później okaże się, że jedna z partii dostarczyła nieprawidłowe dane. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to, że proste powiązanie między partyją zakupu, dostawcą a ostateczną wartością w paszporcie musi być gdzieś zarejestrowane — choćby w rejestrze zakupów lub karcie produkcji.

Jeden złożony wynik z możliwym do prześledzenia obliczeniem

Artykuł 10 rozporządzenia ESPR określa wymogi dotyczące zawartości i wiarygodności cyfrowego paszportu produktu. Gdy wiele partii o tym samym stopie łączy się w jedną partię produktu, powstaje jedna skomponowana wartość — na przykład dla zawartości materiału pochodzącego z recyklingu lub dla składu. Ta skomponowana wartość musi być możliwa do prześledzenia do partii leżących u jej podstaw. Dla średniej wielkości przedsiębiorstwa jest to często kwestia matematyczna: średnia ważona na podstawie ilości, a nie prosta średnia arytmetyczna wartości procentowych. Sposób wykonania tego obliczenia stanowi część tego, co musi być możliwe do wykazania.

Zastosowanie tej samej metody pomiaru i obliczania

Artykuł 39 ESPR dotyczy metod testowania, pomiaru i obliczania służących do określenia danych. Jeśli dostawca A oblicza zawartość materiału z recyklingu w inny sposób niż dostawca B, powstaje paszport, w którym jabłka i gruszki są połączone w jedną liczbę. Dla firm pracujących z wieloma dostawcami oznacza to, że kombinowanie danych nie jest tylko arytmetyką, ale także kontrolą: czy metoda podstawowa jest porównywalna? To nie zawsze jest widoczne bez pytania.

Brak pogorszenia danych przez ukrycie mieszaniny

Artykuł 40 ESPR opisuje zapobieganie obejściu przepisów i degradacji wydajności. Dotyczy to również sytuacji, w której mniej korzystna partia (na przykład o niższej zawartości aluminium z recyklingu) jest "ukryta" w większej, bardziej korzystnej partii, tak że połączony paszport jest bardziej korzystny niż rzeczywisty skład każdej części. W praktyce codziennej oznacza to, że samo uśrednianie nie stanowi problemu — w przemyśle metali dzieje się to stale — ale sposób, w jaki się uśrednia, musi pozostać identyfikowalny i uzasadniowany.

Gdzie w praktyce się nie udaje

Odlewnia topi bloki od trzech dostawców w jedną partię odlewniczą, ale pasport lub kartę danych otrzymała tylko od dwóch dostawców. Trzecia partia jest wypełniana na podstawie szacunku — i ten szacunek nigdzie nie jest zarejestrowany jako szacunek.

Przedsiębiorstwo profilowe kupuje ten sam stop (na przykład EN AW-6060) od dwóch dostawców, jeden z wysoką zawartością materiału z recyklingu, a drugi głównie z pierwotnego aluminium. W paszporcie produktu końcowego wyświetlany jest jeden średni procent, obliczony na podstawie liczby dostaw zamiast na podstawie faktycznie przetworzonych ilości — z wypaczonym wynikiem.

Importer łączy materiał od dostawcy spoza UE z materiałem dostawcy europejskiego. Dwa podstawowe dossier zostały opracowane zgodnie z różnymi definicjami "materiału z recyklingu", bez zauważenia tej różnicy, zanim dane trafiły do jednego paszportu.

U podwykonawcy, który wykonuje część procesu topienia, zakłada się, że automatycznie stosuje tę samą metodę obliczania co firma zlecająca. Przy pytaniu okazuje się, że tak nie jest — i nie można już prześledzić, na której części końcowej partii opierał się który założenie.

Firma przechowuje dane dostawcy za każde zamówienie zakupu, ale nie powiązane z partią produkcyjną, w której zostały przetworzone. Gdy paszport trzeba sporządzić, nie można już zrekonstruować, który dostawca pasował do której partii produktu końcowego.

Co można dokumentować

Przegląd partii produkcyjnej, które dostawcy i jakie ilości w niej przetworzono, wraz z datą i numerem stopu.
Samych podstawowych danych dostawcy, za każdą dostawę, aby wartość złożona mogła być później prześledziona do źródeł. Patrz również jakie dane możesz poprosić u swojego dostawcy aluminium do tego, co tam należy.
Metoda obliczeniowa użyta do uzyskania wartości złożonej (średnia ważona ilością, ze stosowanym wzorem lub arkuszem kalkulacyjnym zachowanym jako załącznik).
Porównanie metod pomiarowych i obliczeniowych stosowanych przez różnych dostawców, wraz z adnotacją dotyczącą miejsc, w których te metody różnią się.
Umowy z dostawcami dotyczące formy i częstotliwości dostarczania danych, ustalone zgodnie z opisem w zawarciu dostaw danych paszportu w umowie zakupu.
Adnotacja dotycząca partii, których pochodzenia nie można w pełni ustalić, wraz z procedurą zastosowaną w tym celu — istotne, gdy część materiału pochodzi z mieszanych partii złomu pochodzi.
Stała procedura weryfikacji przychodzących danych dostawcy przed ich włączeniem do obliczeń złożonych, zgodnie z omówieniem w weryfikacji danych dostawcy pod kątem dokładności.

To nie jest porada prawna. Ta strona zawiera ogólne informacje o przepisach, których dotyczy ta platforma. Nie znamy twojej sytuacji. W razie wątpliwości dotyczących twojego przypadku skonsultuj się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru.

Napisane za pomocą AI na podstawie powyższych źródeł, sprawdzone przez człowieka na 2026-09-05. Czy coś się nie zgadza? Powiadom nas — korekty mają pierwszeństwo.