Co to jest cyfrowy paszport produktu dla aluminium?

Co konkretnie musisz zrobić

Co się od ciebie oczekuje

Cyfrowy paszport produktu to, zgodnie z artykułem 9 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781), zbiór danych produktu dostępny elektronicznie za pośrednictwem nośnika danych. W przypadku aluminium chodzi o dane dotyczące pochodzenia, składu i właściwości materiału, powiązane z określoną partią lub określonym produktem. Sam paszport nie jest osobnym dokumentem opracowanym przez przedsiębiorstwo: struktura, układ danych i forma techniczna są określone w przepisach opracowywanych dla każdej grupy produktów. Informacje o tym, co konkretnie oznacza to dla aluminium, znajdują się na stronie dotyczącej co to jest akt delegowany i dlaczego określa on, co musi się stać.

Dostarczania danych, które są prawidłowe i aktualne

Podstawą paszportu są informacje dostarczone przez producenta lub importera. Dla przedsiębiorstwa zatrudniającego od 10 do 100 pracowników oznacza to przede wszystkim, że dane już istniejące gdzieś indziej – w certyfikatach jakości, specyfikacjach materiałów, dokumentach zakupu – muszą być ustrukturyzowane i dostępne w ustalonym miejscu. Często jest to raczej problem organizacyjny niż techniczny: dane istnieją, ale są rozproszone między różne działy lub systemy. Które konkretnie dane trafiają do paszportu aluminium, można przeczytać na stronie dotyczącej które dane znajdują się w paszporcie produktu aluminium.

Zapewnienia, że paszport można powiązać z prawidłowym produktem

Artykuł 9 rozporządzenia ESPR opisuje, że paszport musi być powiązany z unikalnym produktem lub grupą produktów. W przypadku półfabrykatów aluminium oznacza to, że musi istnieć jednoznaczna relacja między partią materiału a odpowiadającymi jej danymi paszportu. W przypadku profili, odlewów lub coili, które mogą się różnić w zależności od partii lub składu, jest to praktyczne wyzwanie: identyfikowalność musi być prawidłowa na poziomie, na którym paszport jest wydawany. Czy to konkretnie dotyczy profili i ekstuzji, jest opracowane na stronie dotyczącej cyfrowego paszportu produktu dla profili aluminium.

Zapewnienia dostępności nośnika danych (kodu QR)

Artykuł 10 rozporządzenia ESPR (Rozporządzenie (UE) 2024/1781) opisuje wymogi dla nośnika danych, za pomocą którego paszport się udostępnia, w praktyce kod QR lub kod podobny na produkcie lub przy produkcie. Dla przedsiębiorstwa oznacza to, że kod musi być nałożony fizycznie w sposób odpowiadający temu, jak produkt jest sprzedawany, oraz że dane znajdujące się za nim muszą pozostać dostępne przez określony okres. Ta ostatnia kwestia to obowiązek, który nie kończy się na sprzedaży: dane muszą być dostępne do konsultacji również lata później.

Wiedzy, czy własny produkt podlega obowiązkowi

Nie każdy produkt aluminium automatycznie otrzymuje paszport. Rozporządzenie ESPR operuje aktami delegowanymi dla każdej grupy produktów, a te są ustalane w fazach. Przedsiębiorstwo, które chce wiedzieć, czy jego asortyment podlega przepisom, znajduje szczegółową odpowiedź na stronie czy cyfrowy paszport produktu ma zastosowanie do Twojego aluminium. Pytanie o to, czy dotyczy to tylko dużych producentów czy również mniejszych przedsiębiorstw, pojawia się również na stronie dotyczącej czy karta produktu obowiązuje również małe przedsiębiorstwa.

Gdzie w praktyce się nie udaje

Kilka sytuacji pojawia się regularnie u przedsiębiorstw, które przygotowują się do paszportu produktu.

Dane istnieją, ale nie w jednym miejscu. Odlewnia ma certyfikaty materiałowe, analizy stopiwa i dane zakupu, ale znajdują się one u różnych dostawców, w różnych formatach i czasami tylko na papierze. Paszport wymaga ustrukturyzowanej całości, a nie luźnych dokumentów, które muszą być zbierane z czasem.

Niejasność co do tego, kto ma dostarczyć dane. W przypadku aluminium, które przechodzi przez wiele ogniw – producent, importer, przetwórca – nie zawsze jest jasne, kto jest odpowiedzialny za którą część informacji. To szczególnie dotyczy przedsiębiorstw, które kupują półfabrykaty i dalej je przetwarzają; pytanie o to, czy paszport musi już istnieć w momencie, gdy materiał jest jeszcze półfabrykatem, jest opracowane na stronie dotyczącej półfabrykat kontra produkt końcowy.

Zamieszania między aluminium pierwotnym i wtórnym. Przedsiębiorstwa pracujące z materiałem przetworzonym czasami zakładają, że pochodzenie aluminium nie ma znaczenia dla paszportu. Czy to jest poprawne, zależy od tego, jak delegowana handlacja to wypełni; strona dotycząca czy ma znaczenie, czy aluminium jest pierwotne czy wtórne zawiera dalsze wyjaśnienia na ten temat.

Części zamienne są zapominane. Przedsiębiorstwo dostarczające luźne części aluminiowe do naprawy czasami zakłada, że tylko kompletne produkty wymagają paszportu. Czy dotyczy to również części zamiennych, opisano na stronie dotyczącej paszportów produktów dla luźnych części zamiennych aluminium.

Kod QR jest postrzegany jako ostateczność, a nie jako część procesu. Niektóre przedsiębiorstwa uważają, że nałożenie kodu to ostatni krok, podczas gdy dane w tle muszą być dostępne przez dziesięć lat. To wymaga umowy hostingowej i procesu konserwacji, a nie tylko naklejki na produkcie.

Co można dokumentować

• Przegląd grup produktów w ramach własnego asortymentu, które potencjalnie mogą podlegać ESPR, wraz z odniesieniem do stosownej delegowanej handlacji, gdy tylko będzie znana.
• Wewnętrzna lista dotycząca miejsca przechowywania danych materiałowych (certyfikaty, analizy stopu, oświadczenia o pochodzeniu) i osób za to odpowiedzialnych.
• Umowy z dostawcami dotyczące dostarczanych przez nich danych i formatu, szczególnie w przypadku aluminium handlowanego przez wiele ogniw.
• Ustalone powiązanie między partiami produktów a odpowiadającymi im danymi paszportu, tak aby możliwość śledzenia na poziomie partii była wykazana.
• Proces aktualizacji danych przez okres, w którym paszport musi być dostępny.
• Przegląd produktów, które mogą być wyłączone, na przykład części zamienne lub określone zastosowania opakowań; zobacz również stronę dotycząca aluminium opakowaniowego i paszportu produktu.