Bez kodu QR lub innego nośnika danych cyfrowy paszport produktu nie można sprawdzić dla nikogo, nawet jeśli zawartość istnieje gdzieś w systemie. Rozporządzenie nie tylko zobowiązuje do posiadania danych, ale także wymaga, aby były one rozpoznawalne i skanowalne na produkcie, opakowaniu lub dołączonej dokumentacji. Jeśli brakuje tego połączenia, paszport w praktyce nie istnieje, nawet jeśli informacje zostały zebrane prawidłowo i kompletnie.
To, co to konkretnie oznacza, zależy od momentu, w którym zostanie to stwierdzone i przez kogo. Organy nadzoru rynku sprawdzają, czy produkt spełnia wymogi obowiązujące w danym momencie; brakujący nośnik danych jest jednym z punktów, na które zwracają uwagę, gdy obowiązek dotyczy produktów aluminium. Jakie będą konkretne konsekwencje tego stwierdzenia, różni się w zależności od sytuacji i od organu nadzoru, a artykuł ten nie czyni żadnych przewidywań w tej sprawie.
Dlaczego nośnik danych nie jest sprawą drugorzędną
Zgodnie z strukturą rozporządzenia paszport i nośnik danych to dwie strony tego samego obowiązku. Paszport to zbiór danych dotyczących pochodzenia, składu i pochodzenia aluminium. Nośnik danych, zwykle kod QR, to sposób, w jaki nabywca, recykler lub organ nadzoru uzyskuje dostęp do tych danych bez konieczności oddzielnego dokumentu lub wiadomości e-mail. Paszport, który istnieje tylko w wewnętrznej bazie danych, bez znaleźnika nośnika na produkcie, nie spełnia zatem celu przepisów, nawet jeśli jego zawartość jest w porządku.
To rozróżnienie dotyczy wielu firm, które zajmują się zbieraniem danych, ale nie mają jeszcze uregulowanej ostatniej części, czyli połączenia z fizycznie rozpoznawalnym punktem na produkcie. Właśnie ta ostatnia część to sposób pracy za nośnikiem danych QR dotyczy: jak dane, hosting i kod do skanowania są ze sobą powiązane.
Co ocenia nadzór rynku
Nadzór rynku produktów z reguły nie funkcjonuje wyłącznie na podstawie skarg; kontrole mogą również odbywać się w sposób losowy, tak jak ma to już miejsce w przypadku innych przepisów produktowych. Sprawdza się, czy obowiązkowe informacje są dostępne, aktualne i dostępne. Brakujący lub uszkodzony kod QR, kod wskazujący na przestarzałą stronę lub paszport, który istnieje, ale nigdzie nie jest połączony z produktem, to przykłady sygnałów, na które organ nadzoru może zwrócić uwagę. Który organ nadzoru dokładnie to w Holandii i jak w praktyce będzie działać, nie jest jeszcze szczegółowo ustalone; oficjalne wskazanie wynika z krajowego wdrożenia rozporządzenia.
Różnica między jeszcze nieobowiązkowym a niedługo niezgodnym
Obowiązek dla półfabrykatów aluminium nie obowiązuje jeszcze. Delegowana ustawa, która ustala dokładne wymogi, zgodnie z planem pracy Komisji Europejskiej powinna być oczekiwana około 2027 r., z przypuszczalną datą wejścia w życie samego obowiązku około 2029 r. Data ta nie jest zatem ustalona i może się zmienić. To nie oznacza, że teraz nic nie należy robić: firmy, które dopiero zaczynają, gdy obowiązek wejdzie w życie, ryzykują, że zbieranie danych dostawców i wprowadzenie nośnika danych zajmie więcej czasu, niż przewiduje okres przejściowy.
Z tego powodu jest zwyczajne, że firmy już teraz sprawdzają, jakie dane posiadają, które muszą być pozyskane od podwykonawców i jak nośnik danych może być technicznie powiązany z produktem lub partią. Kto chce przejrzeć ten proces bez wchodzenia od razu w szczegóły prawne, może w kilka pytań uzyskać wskazanie swojej sytuacji.
Co to nie jest
Brak kodu QR nie stanowi kwestii oznaczenia CE, bezpieczeństwa produktu w ścisłym znaczeniu ani problemu ochrony danych. Chodzi konkretnie o dostępność informacji wymaganych przez rozporządzenie. Te trzy zagadnienia mogą się ze sobą zazębiać, na przykład gdy ta sama dokumentacja produktu jest używana do wielu przepisów, ale mają własne zasady i własnych nadzorców. Aby uzyskać pełny obraz tego, co wchodzi i nie wchodzi w pojęcie aluminium oraz jaka rola przypadających poszczególnym uczestnikům łańcucha wartości, oferuje przegląd zagadnień w bazie wiedzy punkt wyjścia.
Co możesz teraz zrobić w praktyce
Ponieważ dokładne wymogi dotyczące nośnika danych muszą zostać określone przez akt delegowany, rozsądnie jest uporządkować co najmniej dwie rzeczy, które będą i tak niezbędne: kompletny i aktualny przegląd danych, które pasport będzie musiał zawierać, i sposób na hostowanie tych danych, gdy tylko będą musiały być powiązane ze stałym linkiem lub kodem. Obie te kwestie można budować niezależnie od ostatecznej normy technicznej. Przedsiębiorstwa, które chcą rozpocząć pracę w tym kierunku, mogą poprzez utworzenie konta biznesowego przygotować już podstawy na wypadek wejścia w życie obowiązku.
W odniesieniu do własnej sytuacji, zwłaszcza jeśli chodzi o odpowiedzialność lub wykładnię konkretnego przepisu, tekst rozporządzenia na EUR-Lex pozostaje punktem wyjścia, uzupełnionym radą prawnika lub właściwego organu nadzoru.
Chcesz już teraz wiedzieć, jak sprawa przedstawia się w Twojej firmie? Bezpłatny szybki przegląd daje w kilku pytaniach pierwszą orientację, a baza wiedzy zestawia poszczególne zagadnienia w przejrzysty sposób.